Noah: ‘Ik werd misselijk bij het idee van een andere vent in haar bed’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

‘Dus je bent weer single?’ Menno’s taxerende gelaats-uitdrukking verandert elke paar seconden. Opluchting. Medelijden. Ongeloof. Bezorgdheid. Dat laatste overheerst. ‘En nu?’ Ik haal mijn schouders op. Menno zet een kop koffie voor me neer en gaat netjes op anderhalve meter afstand zitten. ‘Je komt er wel overheen. Je praat ook nooit meer over Lieke. Er zwemmen genoeg vrouwtjesvissen in de zee.’

Bij het horen van haar naam voel ik een schok. Lieke, mijn ex die op een escortsite staat. Neuken en pijpen voor € 200 per uur. Ik speel met de suikerpot. En denk weer aan Ilse, voel dezelfde schurende pijn die al sinds gisteren in mijn maag woekert. Het lijkt of iemand er een tennisbal in heeft geduwd met schuurpapier eromheen. Telkens wanneer ik aan Ilse denk, draait de bal en wordt mijn binnenste gezandstraald. ‘Ik denk dat jij mij leuker vindt dan ik jou,’ zei ze aan de telefoon. ‘Ik vind je geweldig. Maar de sparkle die joy brengt, voel ik niet.’ Dat ze het cliché van Marie Kondo erin gooide, deed pijn. Alsof ik een afgedragen overhemd was. Een gedateerde cd. ‘Ik wil je zeker blijven zien. En de seks is super.

Maar wat mij betreft zetten we in op minder vastigheid. Geen voorstelrondjes bij familie. Geen vaste afspreek-momenten. Af en toe samen chillen. Maar ik wil ook seks met anderen.’

Haar laatste opmerking nekte me. Een stap terug doen creëerde misschien een kans om weer naar elkaar toe te groeien. Geen vastigheid ging ook wel lukken. Maar seks met anderen? Ik werd spuugmisselijk bij het idee van een andere vent in haar bed. Iemand anders die Buzzy aait. Vreemde handen door d’r haar, vreemde vingers die haar sproeten tellen. Haar zachte lippen om zijn gretige pik.

Ik steek het bruine bolletje dat Menno bij mijn kop koffie heeft gelegd in mijn mond. Het ziet eruit als een bonbon, maar smaakt naar dadel met brokjes chocola. Het doet me alleen maar meer aan Ilse denken. Ze volgde Pick up limes, een veganistische dame die zo enthousiast kookte dat zelfs ik braaf de champignonpasta at die Ilse uit haar vlogs kopieerde.

Menno weet gelukkig op welke momenten hij moet zwijgen. Ik denk nog steeds aan Ilse. Slik een brok weg uit mijn keel. Tot zover mijn nieuwe dromen. Mijn gevoel van wederopstanding. Alles in mij doet pijn. Menno gooit een kussen naar me en lacht met dezelfde guitigheid als die dag in de brugklas toen hij naast me kwam zitten. ‘Ik heb zin in vlees, kerol. Grote, opbeurende halve koeien. Kom, ik trakteer, ik laat troosteten bezorgen.’

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2020-20. Dit nummer ligt t/m 20 mei in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «