Noah: ‘Ik maak me zorgen om mijn moeder die steeds vreemder reageert’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

Ik word wakker op mijn bank. Het is een uur of zes en mijn hoofd knalt uit elkaar. Koortsachtig op zoek naar een feestje dat mijn gedachten van de naaktfoto van Carin kon wegtrekken, verloor ik onderweg de zin in gezelschap. Op mijn salontafel staan zeven lege bierblikjes. Ik ben lekker bezig geweest. Daas sta ik op. Ik duw de blikjes in de plasticzak, kieper de schaal taaie chips leeg en stap onder de douche om de nacht van me af te spoelen. Het is alweer bijna februari en ik voel me verdrietig. 2020 was mijn eerste jaar zonder Lieke. Ik wilde niet uit elkaar, maar nu ik zo’n anderhalf jaar zonder haar leef, heb ik me neergelegd bij onze break-up en mijn nieuwe leven.

Ik verlang naar een nieuwe relatie, zag het écht zitten met Ilse en heel even met Gitte. Nu ligt de wereld voor me open. Ik kan grote beslissingen nemen, zoals of ik wel of niet solliciteer op die topfunctie in Londen en of ik een sabbatical neem en in de zomer een camper huur. Dat lijkt me best tof, zelfs in mijn eentje. Meer zorgen heb ik om mijn moeder die steeds vreemder reageert. De huisarts heeft wat tests bij haar afgenomen en zweert dat het geen dementie is. Het lijkt op een cognitieve stoornis. Mam staat nu op de wachtlijst bij de neuroloog.

Lees ook:
Noah: ‘In een ander leven had ik Carin honderd rozen gestuurd’

Fris en schoon loop ik door het huis in enkel ondergoed. Nog een week, dan vertrekt Kirsten naar een woning met een tegeltuin in een buurt waar in de zomer klapstoelen en kratten Schultenbräu in de voortuin staan, naast een opblaaszwembad. Het is een leuk huis, dat moet gezegd worden, met een grappige erker en een gloednieuwe keuken. Kirsten staat haar vrouwtje daar heus wel, ze past zich makkelijk aan. Ik heb nooit geantwoord op Carins bizarre uitnodiging om met haar en Stefan en Ties het nieuwe jaar neukend in te luiden, maar ik bekijk haar foto continu. De appelvormige borsten in de oudroze beha, het Franse kant met een patroon van lelies op diagonale ruiten.

In mijn fantasie is de kleur van de stof exact de kleur van haar tepels. Ik zou ze zo graag aaien met mijn vingertoppen, er zacht over blazen om te zien of ze door de warmte wegsmelten in haar huid of juist verharden tot knopjes. In mijn boxer gebeurt van alles. Junior groeit tegen het katoen en mijn voorhuid wijkt al een beetje. Ik kijk naar Carins glimlach, naar haar perfecte gebit. Ik duw mijn hand achter het elastiek en wip mijn penis naar buiten. Terwijl ik mezelf betast, bekijk ik Carin. Net op tijd hoor ik de klik van het voordeurslot. Ik prop gehaast mijn zaakje weer zedig achter de stof. ‘Oehoe?’ Kirsten houdt een zak appelflappen omhoog en mist goddank mijn erectie.

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Dit verhaal komt uit VIVA-2021-03. Dit nummer ligt t/m 26 januari in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «