Noah: ‘Liever ga ik douchen dan dat ik weer telefoonseks met Gitte heb’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

Ismaël propt het laatste brok cake naar binnen en veegt dan met de rug van zijn hand zijn mond af. Mijn moeder en ik hebben gezwegen over het feit dat wij al wisten van Kirstens affaire met de jonge docent. Unaniem besloten we dat het een zaak is tussen Kirsten en haar echtgenoot. Ismaël bekijkt onze blote voeten in het gras. Veertien jaar lang zat hij in deze tuin zoals wij, in het gedateerde bloemenkussen, zijn schoenen uitgeschopt en druk kletsend. Nu zit hij er verslagen bij. ‘Ik raak haar kwijt.’

Ik hoor een snik in zijn stem tijdens zijn verdrietige monoloog. ‘Ik dacht dat Kirsten ongelukkig was omdat ze zo veel at. Frustratie, meende ik. Om te voorkomen dat het een vicieuze cirkel werd, pushte ik haar om af te vallen. Ik dacht serieus dat ze dan weer gelukkig zou worden.’ Hij kijkt ons aan. ‘Ik hoopte dat ze naar mij toe zou komen als er iets was. Vroeg haar een miljoen keer om met mij te praten. Maar jullie kennen Kirsten ook. Koppig tot op het bot.’ Ismaël ogen zoeken bijval, maar mijn moeder en ik overpeinzen tegelijk met gefronste blik hetgeen Ismaël zojuist vertelde. Kirsten interpreteerde de zorgzaamheid van haar man als bemoeizucht. De laatste keer dat ik mijn zus sprak, noemde ze zichzelf een mantelzorger.

‘Communicatie is het toverwoord,’ zegt mijn moeder ten slotte. Ze staat op en legt haar hand troostend op Ismaëls schouder. Bij zijn eerste kennismaking boog Ismaël diep en verlegen toen hij een hand gaf. We plaagden hem daar nog jaren mee. Nu zit hij in zijn stoel als een verschrompelde veertiger die lijkt op een zestiger. Dat doet niets af aan het feit dat Ismaël een toffe peer is. ‘Klote, man.’ Ik kijk hem aan. ‘Kijk ons. Twee stoere kerels, allebei verdrietig om de vrouwen in hun leven.’ Ismaël snift. Mijn moeder komt weer naar buiten met in haar hand drie Raketjes.

Die avond appt Gitte een paar keer. Ben je geil? vraagt ze. Liever ga ik douchen en vroeg naar bed dan dat ik wéér telefoonseks met haar heb. Ik zeg het haar eerlijk. Gitte lijkt wel onvermoeibaar. Voor mij voelt dat hele sexting inmiddels tien keer treuriger dan de eerste paar keer dat ik voor haar ogen masturbeerde terwijl zij over haar bed kronkelde. Mijn nieuwe huis en het alleen zijn, wennen steeds meer. De stilte voelt prettiger. Ik denk aan de weken die komen. Kirstens gedoe. Kantoor, waar we in toerbeurten weer twee dagen per week worden verwacht. Ik heb moeite met alle veranderingen.

Dan herinner ik me het café waar ik met Menno was. De plastic emmers Agua de Valencia. De ongelooflijke pret die we hadden. Ik scroll in mijn telefoon naar Menno’s uitnodiging en tik een bericht terug. Spanje lijkt me tof. Wanneer gaan we?

Lees ook: Noah: ‘Misschien moet ik gewoon met Menno op vakantie naar Spanje. Net als vroeger’

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2020-32. Dit nummer ligt t/m 11 augustus in de winkel of kun je hier online bestellen.