Noah: ‘Wat zou Lieke nu doen? Ligt ze ook in bed met een wildvreemde?’

noah

Maak kennis met VIVA’s nieuwste columnist Noah. Na een pijnlijke break-up besluit Noah (32, account- manager bij een uitgeverij) weer te gaan daten. Vanaf deze week vertelt hij elke week in VIVA over zijn nieuwe leven als single.

Ze ligt naast me in bed. Een blonde schoonheid, met haar dat ruikt naar baby. Ik kan haar nu zoenen, want daar wacht ze op. En dat zal ik ook zo doen, alleen niet op de manier waarop zij dat wil. Geen hartstochtelijke kus waarbij mijn tong langzaam naar haar borst afglijdt, en haar tepel likt tot ze siddert. Nee, in plaats van dit alles lig ik erbij als een dode cavia. Het liefst zou ik nu mijn hoofd op het kussen laten vallen, maar als ik dat doe zal niet alleen ik, maar ook zij vannacht naar het plafond staren. Ze verdient mijn afwijzing niet. Ze is prachtig.

‘Een uur geleden was ik zelfs zo opgewonden dat ik haar aan stukken kon scheuren.’

Een uur geleden was ik zelfs zo opgewonden dat ik haar aan stukken kon scheuren. Ik wilde haar slip omlaag trekken. Haar geur inademen. Maar terwijl ik net naar haar zachte kreetjes luisterde en haar opwinding proefde, zakte in mijn lijf alle geilheid weg. Op het tafeltje naast haar bed stonden foto’s van haar met vriendinnen. Op een zwart-witvergroting zat ze op haar hurken in een veldje, haar armen om een dalmatiër geslagen. Prachtige ogen. Ze is zoveel mooier dan Lieke.

‘Haar hand glijdt onder het dekbed. Ik duw hem weg.’

Waarom denk ik nu toch aan haar? Ik dacht nooit dat ik mijn ex zou missen. En nu, in dit bed dat ruikt naar vreemd wasmiddel, met de intieme foto’s ernaast, denk ik aan de hond die er nooit kwam. Aan het huis waarvan we allebei zo hielden. Wat zou Lieke nu doen? Ligt ze ook in bed met een wildvreemde? De blonde schone rolt naar me toe, haar mond verlangend een stukje open. Haar hand glijdt onder het dekbed. Ik duw hem weg. Er valt niets te voelen. Junior staakt. ‘Ik ga even onder de gieter’, fluister ik en sta op. In de badkamer bekijk ik mezelf in de spiegel. Prima kop, dito lijf, iets te magere benen, gezonde gloed op mijn wangen van de mixjes die ik vanavond met haar dronk. Aan een plakhaak hangt een rits kettingen, waaronder een met veertjes. Ineens staat Lieke voor me, in haar zelfgemaakte, veel te wijde Ibiza-jurk. Een idiote veer in haar haren. Ze viel totaal uit de toon op het strandfeest, maar ik viel als een blok voor haar.

‘Je hebt vanavond de verkeerde man getroffen.’

Acht jaar zijn voorbij gevlogen. De laatste twee liep het voor geen meter. ‘Kom je nog?’ roept ze vanuit bed. Ze klinkt opgewekt. Met de kraan nog open ga ik in mijn boxer op de badrand zitten. Hetzelfde merk doucheschuim als Lieke op het metalen rekje. Tien minuten zit ik daar. Zij aan de andere kant van de deur. Dan roept ze dat ze een sigaret gaat roken op het balkon. ‘Bijna klaar,’ antwoord ik. Een deur piept. Een zachte bonk. Naast het bed schiet ik in mijn broek en gympen. Mijn sokken en hoodie houd ik vast. Vanuit de woonkamer zie ik hoe ze over de reling leunt, zuigend aan haar sigaret, haar blik op de hemel gericht. Ze draagt een string met enkel een topje erboven. Zacht sluip ik naar de voordeur en trek hem voorzichtig dicht. Sorry engel. Je hebt vanavond de verkeerde man getroffen.

Deze blog van Noah komt uit VIVA-36-2019. Dit nummer ligt t/m 10 september in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«