Noah: ‘Heerlijk dat je er bent, maar haal je niks in je hoofd,’ zegt Ilse’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

Afgelopen weekend bestond uit niet veel meer dan ontbijten, terug naar bed waar Ilse en ik seks hadden alsof we lichamelijk uitgehongerd waren, Netflix en schandalig veel lekkere hapjes van de kaasboer en supermarkt. Logeren bij Ilse is gezelliger en leuker dan ooit. We klampen ons in deze tijd van social distancing aan elkaar vast, misschien ook omdat we elkaar in onze korte relatie leerden vertrouwen. Het voelt fijn om weer even op iemand te kunnen leunen. Natuurlijk is het verdorven, seks met je ex. Maar Ilse en ik hebben het fijn en de tijd vliegt voorbij. Toen we nog samen waren, maakten we via internet fotodomino met gekke foto’s van ons. Nu spelen we het als vanouds, aan de witgeverfde eettafel in Ilses woonkamer met een pot thee erbij. Buzzy zit op Ilses schoot. Ilse woelt door zijn witte vacht. Zijn oogjes zijn dichtgeknepen, net als bij een kat. ‘Ha!’ roept Ilse en ze legt een steen naast een andere. De foto is gemaakt in roodfluwelen bioscoopstoelen: een gekke winterselfie waarbij we allebei onze muts op hebben. Ik vind het gezellig. Blijkbaar houd ik meer van huiselijkheid dan ik altijd heb aangenomen. Maakt het mij truttig? Of sentimenteel, omdat ik het nu meer waardeer? Komt dat door Ilse? Of is het gewoon de leeftijd en word ik een oude zak die het steeds vaker over ‘vroeger’ heeft?

Als alle stenen in paren liggen, vraagt Ilse of ik zin heb om een rondje te joggen. Het is kwart over negen in de avond, het park is verlaten. Onze schoenen tikken op het betonnen pad en in de schemering zie ik een konijn oversteken. Buzzy trekt een sprintje, maar wordt tegengehouden door zijn riem. Ineens zie ik Babe voor me en hoe ik Ilse en Buzzy in dit park ontmoette. Ik denk aan de heftige verliefdheid die daarna opkwam. De hoop. Ik zet een sprintje in en laat de wind mijn hoofd afkoelen.

Thuis wringt Ilse zichzelf uit haar kleding. Ik voel me betrapt als ze mij ziet staren. ‘Ik vind het heerlijk dat je er bent hoor, Noah. Maar haal je niks in je hoofd. Uit is uit. Zullen we dat straks even verwerken met een groot glas gin-tonic?’

De imaginaire vlinder in mijn buik fladdert hulpeloos van de ene kant naar de andere kant. Ik kijk naar Buzzy die kwispelend voor me staat en zie Ilses profiel door de dampende douchecabine. Een goddelijk lijf, een sprankelende vrouw. Maar ze wil mij niet meer. Overal liggen kleine aandenkens aan onze relatie. Een halflege doos bonbons. De zwarte haarband die ik voor haar afrekende toen ze haar portemonnee weer eens was vergeten. Het bonnetje van de sushi. ‘Kom je nog? Ik ben geil.’ Ilse roept me. De strijdende vlinder valt neer, zijn vleugels verschrompeld, zijn poten omhoog. Wat doe ik hier eigenlijk nog?

Lees ook: Noah: ‘Ik lig in haar bed, in haar armen. Ik ben in de war’

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2020-25. Dit nummer ligt t/m 23 juni in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «