Noah: ‘Was Ties maar bij een ander stel gaan wonen, dan had ik geen scrupules gehad’

Column Noah

Na een pijnlijke break-up besluit Noah (32, accountmanager bij een uitgeverij) weer te gaan daten. In VIVA vertelt hij elke week over zijn nieuwe leven als single.

Mijn nieuwe auto komt goed van pas nu Kirsten in haar nieuwe woning trekt. Stiekem sleepte ze flink wat zooi mijn huis in. Het leek wel of ze haar scheiding verwerkte met het kopen van kussens, badhanddoeken en kandelaars. Ik til negen bananendozen in de kofferbak en op de achterbank. De afgelopen dagen hielp ik met schoonmaken, zoals het uitspuiten van de kliko waar een halve spinnenfamilie in woonde en ik hing lampen op. Dat kan Kirsten prima zelf, maar ze vond behangen en inrichten leuker.

Voor mij begint ook een nieuwe fase. Ik heb mijn huis weer voor mezelf. Geen paarse kussentjes meer op mijn bank, weer lekker naar het toilet met de deur open, maar helaas ook weer alleen eten en een donkere woonkamer als ik boven te lang doorwerk achter mijn laptop. Ik zal Kirstens geurkaarsjes zo missen dat ik er zelf een paar kocht.

‘Hoor je eigenlijk nog weleens wat van Ismaël?’ Ik herinner me dat Kirstens ex twee maanden geleden huilend belde en vroeg om een herkansing. De keren dat ik hem zag, was hij niet geschoren en droeg hij een joggingpak. ‘We appen. Hij zei dat hij meer tijd nodig heeft om me los te laten, maar dat vriendschap voor hem acceptabel is.’‘En wil jij dat?’ ‘Voor nu is dat prima. Ismaël is een lieve man. Maar niet meer mijn partner.’ Ik wijs naar de auto, maar Kirsten stormt naar binnen. ‘Nog even koffie zetten voor onderweg.’

Al schakelend denk ik wéér aan Carin, de prachtige muze die me laatst een naaktfoto stuurde met een pikante uitnodiging. Had ik haar maar eerder ontmoet dan Stefan. Was Ties maar bij een ander stel gaan wonen, dan had ik geen scrupules gehad. Ik zie haar lange haren, rossig en stijl, de rode konen die ze had toen ze terugkwam van haar buitenrit met Zjivago. Het maakt me gek.

‘Let op!’ Kirsten geeft vanuit de passagiersstoel een ruk aan het stuur. Ik rijd nog perfect op mijn weghelft maar inderdaad iets te veel naar de middenberm. Boos vertel ik haar dat ze nooit meer aan mijn autostuur mag trekken. Ik ben onredelijk. Korzelig. We rijden zwijgend verder. Voor Kirstens huis parkeer ik met moeite mijn auto, tussen een half verroeste pickup-truck vol oud ijzer en een op straat geduwde winkelwagen.

Lees ook
Noah: ‘Ik voel me een voyeur, een foute man, maar ik kan er niets aan doen’

Voor me zie ik Carins billen in de strakke paardrijbroek. In Kirstens nieuwe huis staat nog geen bed en we zouden vanavond spare ribs bestellen, toch kan ik niet anders. ‘Ga jij maar alvast aan de slag,’ zeg ik. ‘Ik haal je straks weer op.’ Mijn zus stapt uit en ik help haar met de dozen. Dan stap ik weer in, zet mijn alarmlichten uit en koers naar het landhuis waar Carin woont.

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2021-05. Dit nummer ligt t/m 10 februari in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «