Nieuw voor Nynke: Voor Janne

nynke de jong

“Dus jij was het al die tijd.”

Het was zo ongeveer het eerste wat ik tegen je zei toen ze je op mijn buik legden. Aan de andere kant van het groene laken was een heel leger mensen druk bezig met het dichtnaaien van mijn buik, maar ik had het allang niet meer door.

“Dus jij was het”, fluisterde ik, en ik moest denken aan ‘Scooby Doo’. In die tekenfilmserie zaten ze elke aflevering achter een boef aan. En uiteindelijk bleek de boef altijd de baas van het pretpark te zijn. Die trok op het einde dan een masker van zijn gezicht, zodat we eindelijk zagen wie hij écht was. En dan riep hij altijd iets in de trant van: ‘Ik was er bijna mee weggekomen. Maar jullie hebben me ontmaskerd.’

Zo voelde het, als Scooby Doo. Dat ik negen maanden getrappel heb gevoeld, je hartslag urenlang op hartmonitoren heb gehoord. En dat al dat getrappel en geklop van jou kwam, en van niemand anders. Dat jij het al die tijd was.

De anesthesist riep dat je een bij-oortje had. “Wat een mooi bij-oortje,” zei de gynaecoloog. Ik wist niet wat dat was, maar ik wist al wel dat ik het ’t mooiste bij-oortje ter wereld zou gaan vinden. Want je bent gewoon de knapste, met je hardnekkige stuitligging, je spagaatbenen, je bij-oortje, je enorme ogen (die heb je van je vader) en je wipneusje (dat heb je van mij).

En nu ben je er al vier weken, maar het voelt niet als vier weken. Het voelt alsof je er altijd al bent geweest. We moesten je alleen nog even maken. Je was er al. Het voelt ook niet als een grote verandering, dat je er nu bent. Het voelt vanzelfsprekend. Alsof we in ons oude leven altijd al een beetje ruimte voor je hadden vrijgemaakt. Voor wanneer je er écht zou zijn.

Lieve Janne, sinds je er bent, is er één ding waar ik me over blijf verbazen. Dat je vader en ik ineens de verantwoordelijkheid voor jou hebben gekregen. Dat wij ineens mensen zijn die voor één iemand de allerbelangrijkste personen op aarde zijn. Dat je afhankelijk bent van twee mensen die de rol van opvoeder ook maar gewoon hebben gekregen. We hebben er geen diploma’s voor hoeven halen. Wij doen ook maar wat.

We zouden daar heel nerveus van kunnen worden, van al die verantwoordelijkheid. Maar het schept juist veel rust. Er is ineens veel ruis weg. Dingen die belangrijk waren, zijn dat allang niet meer. Als het goed gaat met jou, gaat het goed met ons. Als jij blij bent, zijn wij het ook.

En gelukkig ben je heel snel blij. Een volle tiet met melk, een schone luier en ‘Top of the world’ van The Carpenters uit je muziekdoosje. Meer is er niet voor nodig.

Er zal nog van alles veranderen en gebeuren, maar voorlopig zijn we hier allemaal zielsgelukkig mee.


Nynke de Jong (31) is journalist, schrijfster en blogger voor VIVA Mama. Ze woont samen met Tom en is onlangs bevallen van hun dochter, Janne. Alles op het gebied van baren en aanverwanten is dus nieuw voor haar.

Lees ook:

Nieuw voor Nynke: Weten dat je een kind wilt
Nieuw voor Nynke: De dromen van een zwangere
Nieuw voor Nynke: Wondertjes en onderkantjes
Nieuw voor Nynke: Mijn leven als hond

Jessica (27) heeft een passie voor (salsa)dansen, muziek, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks en al het andere dat haar bezighoudt.