Ochtendrituelen

In mijn blote kont ren ik de trap op. Mijn rug is nog nat en ondertussen balanceer ik de handdoek op mijn hoofd. Ik ken de knoop nog steeds niet, dus het is altijd op goed geluk. Of eigenlijk altijd met vette pech. Ik trek de droger open en haal er een broek uit. Ondertussen gaat beneden mijn reserve-wekker voor als ik me zou verslapen.

Een beetje wanhoop hoort erbij

Met mijn broek onder mijn arm, balanceer ik met de handdoek op mijn hoofd zo snel mogelijk weer naar beneden. Wekker uit, vent wakker, broek verkreukeld, handdoek uit balans en ik sta nog steeds in mijn nakie. Ik begin me een beetje wanhopig te voelen. Maar dat geeft niet, want dat hoort bij mijn ochtendritueel. Mijn ochtend zou niet compleet zijn zonder een beetje wanhoop.

De kledingkwestie
Mijn kledingkast staat in de logeerkamer, maar daar zitten ramen in. Voordat ik de gordijnen kan sluiten moet ik eerst de hele kamer door tijgeren. Dat doe ik elke ochtend. Tot groot vermaak van onze buurvrouw, overigens. Wat volgt is een poging tot een weloverwogen kledingkeuze. Dit betekent dat élk kledingstuk in mijn kast wordt overwogen. En daar moet dan ook nog iets bij passen. In het eerste paar sokken dat ik pak zitten standaard gaten, of ze zakken af. Tegen de tijd dat ik aangekleed ben heb ik ook altijd het gevoel alsof ik al klaar ben. Maar dat kan niet kloppen, want ik heb nog vijf minuten speling.

Make-up moeilijkheden
De make-up. Ik begin altijd met een soort van pleisterwerk. Vooral rond de ogen is het een flink stucwerk om dat allemaal gelijkmatig te krijgen. Mijn oogpotlood steek ik steevast in mijn oog en van schrik ga ik met mijn goede sokken in een plas verdwaald douchewater staan. Inmiddels valt de handdoek ook van mijn hoofd, wat me eraan doet herinneren dat mijn chronisch dode haarpunten met uitgroei ook nog een beetje aandacht behoeven.

Kapselkwelling

Mijn föhn is al weken stuk, dus tegenwoordig is het een ritueel van een beetje headbangen en blazen. Na zo’n 30 seconden ben ik duizelig en uitgerekend op dat moment moet ik als de sodemieter de trap af om nog op tijd te komen op mijn werk. Om het geheel nog een beetje op te vrolijken veeg ik de tandpasta van mijn voorhoofd en stift ik nog snel even mijn lippen.

Sokkensores

Als ik dan eindelijk arriveer op mijn werk, ben ik hard toe aan een bak koffie en een sigaret. Waarna de lippenstift respectievelijk aan de rand van het kopje en aan de filter is blijven plakken. Over mijn weloverwogen outfit trek ik mijn werkkleding aan en op mijn semi-droog geheadbangde kapsel zet ik mijn werkpet. Ik zie dus heus wel waar de schoen wringt. Afgezien van de natte sokken in mijn schoenen. Hád ik die maar even uitgewrongen.

Ochtendrituelen
Het punt is dat het allemaal onderdeel is van mijn ochtendritueel. Verklaar me voor gek, maar ik ben gewoon bang om iets te veranderen. Ik zie me al op mijn werk arriveren met een handdoek op mijn hoofd, of zonder kleding, maar met sokken met gaten.  Dat ik mijn sigaret probeer door te slikken terwijl ik mijn koffie door mijn longen naar binnen zuig. Nee, ik hou het maar gewoon bij dit ritueel. De schoen kan beter een beetje wringen dan dat ik ze ben vergeten aan te trekken.

© Beeld: privébezit