Ogen dicht, vol gas!

Ik doe mijn ogen dicht, en trap het gaspedaal volledig in. Ik realiseer me dat dat wellicht nadelige gevolgen kan hebben, maar daar houd ik me nu maar even niet mee bezig.

Als wat hierboven staat betrekking zou hebben op mijn rijstijl, dan zouden ze me meteen van de weg mogen halen. Gelukkig hoeft dat niet, want ik heb helemaal geen rijbewijs. Het is echter wél de manier waarop ik graag mijn leven leef. Eerst doen, daarna denken. Dat klinkt enigszins roekeloos, en in zekere zin is het dat ook, maar het is vooral ook een manier om dingen gedaan te krijgen in het leven. Donderdag vliegt M voor twee weken naar het buitenland voor een welverdiende vakantie. Een paar weken geleden gaf ze aan daar heel erg aan toe te zijn, gewoon heel even wat tijd voor zichzelf.

‘Dan doe je dat toch?’ was mijn antwoord.

Haar verbaasde blik zal ik niet snel meer vergeten, vooral ook omdat ik weet waar die vandaan kwam. M kán namelijk helemaal niet twee weken weg. De reden dat ze namelijk ontzettend aan vakantie toe is, is dat ik voor mijn bedrijf regelmatig werkweken draai van meer dan 100 uur, waardoor de zorg voor Robin en Matthijs vaak volledig voor haar rekening komt. Ideaal is dat niet, maar wel noodzakelijk om bepaalde rugzakjes uit het verleden te doen verdwijnen. Dus toen ik haar voorstelde om gewoon het vliegtuig te pakken en te vertrekken, dacht ze dat ik mijn verstand verloren was. ‘Maar Robin dan? Matthijs dan? Hoe ga je dan…hoe moet je dan…hoe kun je dan….’ Als zandzakken uit een luchtballon liet ze de beren op de weg ploffen. Daar moesten we het nu maar niet over hebben, vond ik.

Geboekt
Een dag later heb ik voor haar een vlucht geboekt (hetgeen minder decadent is dan het lijkt, want ze blijft logeren bij vrienden, lekker goedkoop). Nog geen dag later sloeg bij mij de stress toe. ‘Maar Robin dan? Matthijs dan? Hoe ga ik dan…hoe moet ik dan…hoe kan ik dan….’ Ik had werkelijk geen idee hoe ik dit moest gaan oplossen. Was ik dan zo naïef om met mijn ogen dicht het gaspedaal volledig in te trappen? Dat zou je kunnen zeggen, toch zie ik dat anders. Na 34 jaar op deze planeet is mijn ervaring namelijk dat er áltijd beren op de weg zijn, en dat die beren ervoor zorgen dat er heel veel leuke kansen gemist worden in het leven.

Mijn oplossing is dan ook altijd dezelfde. Niet nadenken, plan in werking stellen, en dán pas gaan kijken wat de obstakels zijn en hoe die zo elegant mogelijk uit de weg geruimd kunnen worden. Dat is niet altijd makkelijk, maar het zorgt er wel voor dat het leven een avontuur blijft, eentje waarin je dingen meemaakt (of het nu gaat om een vakantie, of om het starten van een nieuw bedrijf). M vliegt donderdag naar de andere kant van de oceaan, twee weken lang. Ik ben bloednerveus, want die twee kleine gozertjes gaan voor, óók als mijn grootste klant besluit dat dat niet zo is. Maar de tijd tikt door, en over twee weken heeft M een heerlijke vakantie gehad, en is ook hier alles op z’n pootjes terechtgekomen, gewoon omdat dat altijd zo gaat.

Ogen dicht, vol gas, zo leef ik graag. Al denk ik dat ik dat rijbewijs maar beter nooit kan halen.