Oh, Oh, Oud Zuid

Volgens sommigen de kakbuurt van Amsterdam, volgens anderen een yuppenbuurt. Wat er ook te zeggen valt over Oud Zuid, voor mij vormt het een heerlijk thuisfront.

Vooroordeel

Figuur geknipte boblines, dikke bakken en grachten Chardonnay. Dat dacht ik in grote getale tegen te komen als ik naar Zuid zou verhuizen. Een compleet nieuwe wereld. Met een overdreven ‘r’ en een stamkroeg met zo’n naam als: Het Grote Geld. Mijn fantasie draaide overuren. Maar de Gooische Vrouwen community die ik dacht (oké, hoopte) aan te treffen, was er niet. Misschien maar beter ook. Bij Tipi Wan hoef je ook niet aan te kloppen voor een kopje suiker.

Keiharde realiteit
Als ik ’s ochtends wakker word in Oud Zuid, voel ik me net Sneeuwwitje. Alhoewel ik niet in mijn ochtendjas word gehangen door vogels, de euforie en het gevoel van voldoening die door mijn lijf gieren als ik mijn ramen opendoe, de frisse ochtendgeuren opsnuif en over mijn momenteel bebladerde straat uitkijk, zijn overweldigend. Ik woon trouwens gewoon vier hoog op een studentikoze zolder met twee huisgenoten en een zooi verdwaalde muizen. Dat klinkt ongetwijfeld als een of ander krocht, maar het heeft absoluut z’n charme.

Zuid-mentaliteit
Blijkbaar ben ik zo verliefd geworden op Zuid dat ik mezelf zelfs een Zuid-mentaliteit heb aangemeten.
Sta ik om acht uur ’s ochtends rustig op de tram te wachten. Stopt er achter mij een auto vol mannen, waarvan één van de mannen uit het raam gaat hangen en ‘dame’ naar me blijft roepen. Op zulke momenten word ik door een verkeerde intonatie van het woord ‘dame’ altijd belaagd door een overdreven gevoel van feminisme en verander ik in een halve beul. Ik draai me om en snauw dat het echt te vroeg is voor deze ongein. Waarop de man beledigd antwoordt dat hij me heust niet probeert te versieren en alleen iets wil vragen. “Wat een Zuid-mentaliteit, zeg!” schreeuwt hij me na als ik de tram in stap. Blijkbaar ben ik niet de enige met vooroordelen en alle seizoenen van Gooische Vrouwen. 

Als iemand mij ooit uit mijn huis wil hebben, zullen ze me uit moeten roken met meer muizenfamilies en een belachelijke huurprijs. Tot die tijd zit ik prima met mijn Zuid-mentaliteit in m’n krocht!  

© Beeld: privébezit