Op een onbewoond (digitaal) eiland

Ik ben altijd een liefhebber geweest van bouwen. Als kind kon ik al uren met Lego spelen en toen ik ouder werd, zette die hobby zich voort op de computer. Mijn favorieten waren SimCity, Zoo Tycoon en Age of Empires, alledrie heerlijke spellen die verder gingen dan bouwen alleen. In SimCity moest je niet alleen een stad creëren, maar ook nog eens zorgen voor andere basale levensbehoeften zoals electriciteit. Zoo Tycoon vereiste dat je je bezoekers tevreden hield, niet alleen door het aankopen van bijzondere dieren, maar ook door het aanleggen van goede wandelpaden, sanitaire voorzieningen en vuilnisbakken – net als in het echte leven gooiden al je bezoekers hun rotzooi zonder pardon in je fraai aangelegde perkjes als ze niet snel genoeg een afvalbak tegenkwamen. Age of Empires bracht het bouwen nog een stapje verder, want in dit historische spel (ik heb echt alle edities ervan verslonden) moest je behalve nederzettingen en kastelen ook grondstoffen delven en hele legers op de been brengen om uiteindelijk de tegenstander te verslaan.

Vloedgolf-vrij
Dat laatste was wel een heikel punt. Niets leuker dan je leger op de vijand afsturen en andermans kastelen veroveren, maar dat wilde ik dan wel graag in mijn eigen tijd en op mijn eigen voorwaarden. Ik had dan ook een enorme hekel aan de levels waarin je tijdens het opbouwen van je dorp continu werd belaagd door de (computergestuurde) tegenstander. Dan ging er weer een houthakkershut in de fik, raakte je een handvol burgers kwijt en kon je opnieuw beginnen. Veel liever speelde ik de levels waarin je lekker anoniem en in alle rust je eigen imperium kon opbouwen, net zolang tot je het maximale aantal upgrades en mannetjes had en je zonder problemen op kon rukken richting vijand, om die vervolgens moeiteloos te verslaan. Om diezelfde reden zette ik in SimCity altijd de optie “natuurrampen” uit, zodat mijn zorgvuldig opgebouwde stad niet voortijdig verwoest werd door een vloedgolf of aardbeving.

Samen spelen
Maar helaas, tijden veranderen en klassieke spellen ook. Aangezien we tegenwoordig continu en overal online kunnen zijn en contact met elkaar kunnen maken, zijn steeds meer games voorzien van multiplayer, online en co-op versies. Age of Empires is twee jaar geleden opnieuw tot leven gewekt in een online versie, waarin je op een server speelt met vele anderen en diverse quests alleen maar tot een goed einde kan brengen wanneer je samenwerkt met andere spelers, of tegen ze strijdt. SimCity kreeg een maand geleden een nieuwe versie die je alleen maar online kan spelen. Los van het feit dat er bij de release van alles mis ging en de servers dagen plat lagen, waardoor niemand het spel aan de praat kreeg, had ik al met pijn in mijn hart besloten deze nieuwe SimCity niet aan te schaffen. Want ook hier wordt er van alles gedaan om je maar aan het samenwerken te krijgen; je stad is kleiner waardoor je minder kan bouwen en dus opeens verbonden moet sluiten met andere steden/spelers om samen energie op te wekken.

Eilandplezier
Ik weet het, ik ben een uitzondering. Terwijl de rest van de wereld elkaar graag online opzoekt om samen Wordfeud te spelen, spelvoorwerpen cadeau te geven en elkaar met wapens te belagen, bouw ik nog steeds liever in m’n eentje. Maar gelukkig; hoewel de grote titels me een beetje in de steek laten, heb ik nog wel een aantal kleine gratis games gevonden die zich niets aantrekken van de multiplayertrend. Mijn favoriet op dit moment? Island Tribe 3, waarin je hutjes bouwt, bruggen repareert en her en der eens een beer verslaat. Een betere plek is er niet: een digitaal onbewoond eiland waar je niet bang hoeft te zijn dat de buren je zandkasteel kapot komen trappen.

© Beeld: Realore Studios