Paardje rijden

Vorige week liep ik nog op de braderie. Nou is dat ook niet mijn hobby, elke vijf minuten datzelfde saaie dorpsstraatje heen en weer met telkens een andere kwijlende kleuter op mijn rug met van die kleffe suikerspinhandjes, maar je went er aan. Net als al die rotherrie er omheen, die stadse lui die ongevraagd mijn manen strelen of een goedbedoeld klopje op mijn kont geven. Ach, je bent er even uit zullen we maar zeggen.

Het is altijd nog beter dan wat mij 9 jaar geleden is overkomen. Ik herinner het me nog als de dag van gisteren, volgens mijn baas zou ik een dagje mee uitgenomen worden door een vrouw die stapelgek was op shetlandpony’s. Nou, daar had hij gelijk in. Stapelgek was ze zeker. En zwaar, behoorlijk zwaar.

Naïef als ik was (wij zijn van nature nu eenmaal heel vriendelijke beestjes) dacht ik dat we gezellig een stukje gingen wandelen, dus ik ging enthousiast mee. Wat er daarna is gebeurd hoef ik niet meer te vertellen, want dat is afgelopen week al veelvuldig te zien geweest op Facebook en Twitter. Laat ik er slechts dit over zeggen… ik weet sindsdien waar het woord ‘schofthoogte’ vandaan komt.

Ik schaam me kapot. Duizenden mensen hebben gezien hoe ik ben vernederd, gebruikt ben als een soort lustobject en uiteindelijk letterlijk door mijn hoeven ging. Net nu ik het allemaal een beetje had verwerkt en een plaatsje had gegeven. Alle traumatische herinneringen komen nu weer boven, maar dat is nog niet eens het ergste. Sinds dat filmpje op de digitale schandpaal heeft gestaan word ik dagelijks herkend. Weg privacy! Had even een zwart balkje in het filmpje gemonteerd, dat was wel zo netjes geweest. Nu word ik als onschuldige betrokkene met heel veel ongevraagd medelijden opgezadeld.

Het mooie is, iedereen spreekt er schande van maar het merendeel kijkt ondertussen wel het filmpje helemaal uit. Als het doel van het filmpje alleen maar was geweest om deze dierenliefhebbers ‘erbij te lappen’ was een kort fragment of zelfs maar een screenshot toch ook voldoende geweest? Natuurlijk vindt iedereen het vreselijk wat er is gebeurd en wordt het filmpje breed gedeeld om de daders te pakken te krijgen, maar er zit toch ook wel iets van sensatiezucht bij volgens mij hoor. Ik voel me nu zelfs een beetje geëxploiteerd, als ik heel eerlijk ben.

Maar goed, ik ben maar een shetlandpony, dus wat weet ik er van. Iedereen zal het wel heel goed met mij en de andere dieren voor hebben. Dat zal ook wel de reden zijn dat al dit soort dierenleed breed gedeeld wordt. En ik ben natuurlijk blij dat dit soort onrecht wordt aangepakt, maar of dit nou echt de goede manier is? Ik weet het niet…

Bron foto: spratmackrel+photoshop