Blog Martin: Luister niet naar recensies

Pak van m'n hart

Hoewel ik een enorme koukleum ben, houd ik enorm van de winter. Althans, het deel van de winter met Sinterklaas en Kerst nog in het verschiet. De gezellige lichtjes buiten, binnen kaarsjes aan, heerlijk gezellig films op de tv. En ik mag dan een hekel hebben aan kou, er gaat niets boven verkleumd thuiskomen en dan een heerlijke warme kop chocomel drinken. Opmerkelijk genoeg heb ik daar niet per definitie iemand voor nodig, knus en gezellig kan ik blijkbaar prima in m’n eentje. Maar liever met Chantal Janzen.

Want ik mag dan doorgaans (dankzij medeblogger Lisette) een zwak hebben voor Jennifer Lawrence, afgelopen zaterdag kon ze inpakken. Ik zat met M in de bioscoop, bij een film waar ik al een flinke tijd naar had uitgekeken: Pak van m’n hart. Een film die wat mij betreft bij voorbaat al geslaagd was, vanwege de sfeer die in de trailer werd geschept. Daarbij deed de film me (niet in de laatste plaats vanwege het vrijwel identieke logo) direct denken aan die andere heerlijke film, Alles is Liefde. Ik herinner me nog goed dat ik met M in de bios zat en compleet in (positieve) shock was toen Sinterklaas riep: ‘Godverdegodver kut!’ om vervolgens met een hartaanval dood neer te storten.

Gevallen voor Fedja van Huêt

Ik hou daar wel van, een beetje heiligschennis. Pak van m’n Hart gaat daar dubbel en dwars overheen, door op briljante wijze de spot te drijven met de zwarte pietendiscussie uit naam van niemand minder dan de enige echte Sinterklaas, Brammetje. Maar misschien zelfs nóg leuker dan Sinterklaas, is Santa Man, een soort jonge sexy kerstman, op briljante wijze neergezet door Benja Bruijning. Tel daar bij op een batterij aan hilarische oneliners die je hardop doen lachen in de bioscoop, en Chantal Janzen in een rol waar je gewoon wel verliefd op moet worden (al ben ik stiekem ook een beetje gevallen voor Fedja van Huêt) en de superaanstekelijke soundtrack van Nick en Simon en je hebt een heerlijke winterfilm.

Toch zou ik dit feestje bijna hebben gemist. Waarom? Omdat de film genadeloos wordt afgemaakt door recensenten. Hij zou slordig geregisseerd zijn, sfeerloos, romantiek uit een pakje gebruiken, en totaal niet origineel zijn. Ik begrijp daar niets van, sterker nog, ik voel een behoorlijke behoefte om er nóg een keer naartoe te gaan. Simpelweg omdat het een fantastisch begin is van de feestdagen, de sfeer ervan afdruipt, en je met een grote grijns de bioscoop uitwandelt.

Ik houd enorm van de winter, maar ik houd nog méér van films die dat knusse wintergevoel in één klap bij me weten op te wekken. Pak van m’n Hart slaagt daar op briljante wijze in. Misschien komt het omdat mijn leven ook slordig geregisseerd is, en omdat ik houd van romantiek uit een pakje. Misschien komt het door Chantal Janzen (en een beetje door Fedja). Hoe dan ook, ik wens je een fijne en gezellige winter, voor mij is hij zaterdag begonnen.

Beeld: A-Film