Poep op ballen

Afgelopen weekend verbleef ik in een hostel, samen met zevenentwintig (kleine en grote) kinderen. Allerlei avonturen maakten we mee op het karatekamp. De kinderen hebben zich vermaakt. En ik ook! Uiteraard heb ik de grappigste quotes van de kinderen onthouden, speciaal voor jullie.

Gooi die maar weg
Op de vrijdagavond maken de kinderen in de recreatieruimte dankbaar gebruik van de ballenbak. Een berg schoenen en nog een berg jassen verder, zit ik met begeleider Jacqueline (die bijzonder adrem is) net even een bakje koffie te drinken als Meisje (6 jaar) aangesneld komt.

Meisje (6 jaar): “Er zit poep op sommige ballen.”
Ik: “…”
Jacqueline: “Gooi die maar weg dan.”

Doe een eend na
‘s Avonds worden karateleraar Arno en ik gehypnotiseerd door begeleider Richard en de kinderen die heel hard “hmmmmmmm” zoemen. Na drie keer is het raak, Arno en ik zitten zogenaamd in trance. We doen alle karatemoves die Richard van ons vraagt. En dan moet Arno ineens een eend nadoen, die luid kwekkend zijn gang gaat. Ik doe nog eens vol overtuiging de Macarena (zoals ik me deze herinner) en na vingergeknip van Richard ontwaken we uit onze trance.

Ik: “Wow, wat is er gebeurd?”
Richard: “Jullie waren onder hypnose.”
Ik: “Dat is gek, ik herinner me er niets van.”
Meisje (6 jaar): “Chantal, Chantal! Arno deed een eend na. Hij deed een eend na!”

Wijsneusje
Vier kleine meiden slapen bij mij op de kamer. Ik struikel over de kleren als ik ‘s avonds binnen stap. Gelukkig liggen ze al helemaal tanden-gepoetst in bed. Op mijn bed vind ik een sjaal en oorwarmers van Meisje (6 jaar).

Ik: “Zeg, waar zal ik deze leggen?”
Meisje (6 jaar, met een wijzend vingertje): “Oh, op de kapstok bij de deur, daar om de hoek.”
Ik: “…”

Bloederig drama
Op datzelfde moment is begeleider Tamara druk in de weer om vijf jongens op bed te leggen. Kreten vanuit de badkamer.

Jongen (11 jaar): “Bloed, overal bloed.”
Tamara (druk met een ander jongetje): “Dat zal wel meevallen toch?”
Jongen (11 jaar): “Mijn hele mond is open gescheurd.”
Tamara: “Vlug, laat me kijken! Oh, je bedoelt dat beetje bloed bij de tand die doorkomt?”
Jongen (11 jaar) knikt.
Tamara: “…”

Jongens zijn stom
Kinderen, begeleider Monique (die zwanger is), karateleraar Erik (Shihan) en ik lopen de volgende morgen naar de recreatieruimte.
Meisje (8 jaar): “Monique, krijg je een jongen of een meisje?”
Monique: “Een jongen.”
Meisje (8 jaar): “Wat jammer, jongens zijn stom!”
Ik: “Hé, de Shihan is ook een jongen hoor.”
Meisje (8 jaar, kijkend naar Shihan Erik): “…”
Meisje (8 jaar): “Monique, zijn jij en Arno al getrouwd?”
Monique: “Nee.”
Meisje (8 jaar): “Oh, dan weet ik wel een plek waar je gratis kunt trouwen. Daar trouwen ze ook met carnaval.”
Monique: “…”

Voor straf
Bij een quiz op de bonte avond, verzonnen door drie jonge meiden, beantwoorden de kinderen de meest vreemde vragen. Als ze het fout hebben moeten ze steeds een ander dier nadoen.
Meisje (8 jaar): “Hoe heet mijn hond?”
Jongen (11 jaar): “Ik, ik!”
Meisje (8 jaar): “Nee, jij niet, want jij weet het al.” Wijzend naar een andere jongen: “Ja, jij dan.”
Jongen (12 jaar): “Max?”
Meisje (8 jaar): “Nee, het was Guusje. Doe voor straf maar een kata (karate-oefening).”
Jongen werpt zich op de grond, doet overduidelijk een beestje na.
Meisje (8 jaar): “Wat doe je nu?”
Jongen (12 jaar): “Ik doe een cavia na, dat moest toch?”
*Buldergelach*
Ik: “Hebben jullie het naar jullie zin?”
Jongen (12 jaar): “Ehm, op dit moment?”

Boeven in het bos
Later op de avond willen we net een boswandeling met zaklampen maken, als…
Jongen (15 jaar): “Chantal, er cirkelt een politiehelikopter boven het bos.”
Samen met Arno ren ik naar buiten en ja hoor. Het is inderdaad een politiehelikopter, waarschijnlijk op zoek naar een verdachte.
Ik: “Ja, de boswandeling gaat niet door kinderen.”
Meisje (9 jaar): “Waarom niet?”
Ik (wil de jongsten niet te bang maken): “Blijkbaar is het net iets te donker buiten.”
Jongen (11 jaar): “Maar gaat de dropping om 3.00 uur ’s nachts wel door?”
Ik: “…”
(Er zou nooit een dropping om 3.00 uur zijn.)

3D bobbel
Vragen en gekke opmerkingen, ze bleven maar komen. Een paar op een rijtje:
“Hoe maak je een vitamine?”
“Ik mag thuis van mijn moeder ook koffie drinken hoor.”
“Ik ben niet dom, ik ben minder begaafd.”
“Ik heb een heel rare 3D-bobbel, je moet maar komen kijken.”
“Ik denk dat Karate Aap vannacht bij ons is geweest, hij weet precies dat ik mijn karateboekje al af heb.”
“48 jaar? Zo, die is ook oud.”

Het was een fantastisch kamp. Kinderen zijn zo leuk! Uiteindelijk struinde er inderdaad een verdachte door het bos. Dat kon de pret verder niet drukken. Stoelendans is blijkbaar hilarisch op elke leeftijd. Volgend jaar weer!

© Beeld: Chantal Straver