Prins Friso: de dag die je wist dat zou komen…

De dag die je wist dat zou komen is eindelijk daar…. het is misschien ongepast, maar deze beruchte regel uit het koningslied was het eerste dat me te binnen schoot toen ik vandaag het nieuws hoorde.

Prins Friso is overleden. Eindelijk.

Hard?
Dat klinkt misschien harder dan de bedoeling is en zijn nabestaanden zullen het waarschijnlijk niet zo ervaren, dat begrijp ik. Maar als je na een ski-ongeval waarbij je hart zo’n 50 minuten heeft stil gestaan al 17 maanden in coma ligt dan is de vraag niet of je ooit nog weer bij zult komen, maar eerder wanneer deze lijdensweg zal eindigen.

Want zeg nou eerlijk, 17 maanden leven tussen hoop en vrees, dat  gun je toch niemand? Dan komt de dood nog steeds wel als een harde klap, maar tegelijkertijd ook een soort van verlossing kan ik me zo voorstellen.

Je kunt verder.
Loslaten.
Hoe moeilijk dat ook is.

The day after…
Gisteren werd prinses Mabel 45 jaar. Het mooiste verjaardagscadeau was natuurlijk een wonderbaarlijke wederopstanding van haar geliefde Friso geweest. Ik had het haar van harte gegund, want wat heb ik afgelopen 1,5 jaar een respect gekregen voor zowel haar als prinses Beatrix. Wat een sterke vrouwen. Natuurlijk, je moet wel door…maar doe het maar eens onder deze omstandigheden.

Maar in plaats van een wonder kreeg ze een dag later het onvermijdelijke nieuws: Friso is nu definitief van haar weggerukt. Mooi idee wel dat hij zijn laatste dagen op Huis ten Bosch heeft mogen doorbrengen in het bijzijn van zijn moeder, vrouw en dochters. Laten we hopen dat hij nog een glimp van al hun liefde heeft meegekregen voor hij vertrok.

Leedvermaak
Nu het laatste hoofdstuk van het boek Friso uit is en het nieuws zich als een sneltreinvaart verspreidt via onder andere internet, is het weer opvallend hoe verdeeld Nederland is bij dit soort berichten. Daar waar de ene helft of zwijgt of juist zijn/haar respect en medeleven betuigt aan de nabestaanden is er ook altijd nog een groep die het nodig vindt om grappen te maken over andermans ellende. Goedkoop scoren noemen we dat. Nog los van het feit dat 9 van de 10 grappen niet eens grappig zijn.

Of je nu koningsgezind bent of niet, dat doet wat mij betreft niet ter zake. En ja, natuurlijk gaan er wel meer mensen dood en die halen niet het nieuws. Dat is nu eenmaal zo. Maar wat ook zo is, is dat er op dit moment ergens een moeder huilt om haar verloren zoon. Een vrouw die weet dat de andere helft van het bed onbeslapen zal blijven en die haar twee dochters moet vertellen  dat papa nooit meer een verhaaltje zal komen voorlezen. En daar is niets, maar dan ook niets grappigs aan.

Ik wens Mabel, de kinderen, prinses Beatrix en alle andere nabestaanden heel veel sterkte toe.

Bron foto: koninklijkhuis.nl