Blog Sophie: Project Babykamer

project babykamer

Dagboek van een zwangere vrouw: week 37 (lees hier Sopie’s vorige dagboek!)

Na de twaalf weken-echo wisten we eigenlijk al dat het weer een meisje zou worden. Praktisch gezien kwam dat goed uit, want de meisjesbabykamer was in principe nog goed van nummer twee. Echter, omdat ik zo nodig ieder kind een eigen kamer wilde geven, werd het toch nog een heel project.

Dochter A2 zou verhuizen van haar babykamer naar een peuterkamer. Daar stonden alleen onze kledingkasten, dus die moesten naar onze slaapkamer. En aangezien we niks aan de slaapkamer hadden gedaan, sinds we hier zes jaar geleden waren komen wonen en het behang inmiddels scheuren vertoonde, konden we echt aan de slag. Project Babykamer werd uitgebreid naar Project Bovenverdieping.

We begonnen met onze slaapkamer. Behang eraf, nieuw behangetje, kasten verhuizen, beetje inrichten, sprei erop, kussentjes en klaar. Het kostte ons slechts twee maanden. Vervolgens was de kamer van A2 aan de beurt. Ik zocht en speurde en vond uiteindelijk het perfecte kamertje via de kinderkamerstylist. Ja, ik jatte het helemaal: behang, muurverf… alleen ben ik vervolgens dan niet in staat om vestjes en fotolijstjes leuk neer te zetten, dus werd het toch nog een drukke bedoening.

project babykamerHet idee van het tijdschriftenrek bedacht ik natuurlijk ook niet zelf. We komen om in de boeken, maar een boekenkast vond ik zo ongezellig. Dat is ook de reden waarom man GL een huisje maakte voor op haar kamer, waarin ze kon zitten kleuren en waarin boeken konden staan. Dus ook op het kamertje van A2 kwam geen boekenkast. Ik vond het zo veel leuker. We kregen een ledikantje wat we zelf konden pimpen, wat weer wat scheelde in de kosten. Uiteindelijk kon ik het niet laten en ging ik nog met muurstickers aan de slag. Tja… stilistisch niet verantwoord, maar wel gezellig.

Op de babykamer zat nog prachtig behang. Ik wilde alleen wel nieuwe accessoires. Bij A2 was het thema Holland, nu wilde ik iets met uiltjes. Zoals ongeveer de rest van Nederland. Op basis van gevonden muurstickers, ging ik verder. Een stoel om te kunnen voeden, een kapstokje, een roze voedingskussen in plaats van blauw met witte stof, een dekbedovertrekje, een kleurtje op de muur en toen konden we ook daar de deur van sluiten.

Eigenlijk waren we dus klaar. Maar onze oudste dochter lag op een avond in haar bed te huilen. Zij wilde ook een roze muur. Maar natuurlijk! Als ouders waren we verrukt dat onze kleine grote meid interesse toonde in het pimpen van kamers. We hadden toch nog wat verf over, dus daar gingen we. Echter, onze prinses op de erwt was nog niet helemaal tevreden. Ze wilde een wolkjesplafond. Dat
hoefde ze maar één keer tegen haar creatieve vader te zeggen.

En nu zijn we eindelijk klaar. En ergens vind ik het wel jammer. Dat zoeken naar de perfecte combinatie was echt heel erg leuk. Ach, nu is het gewoon wachten totdat A2 het op haar heupen krijgt en te oud wordt voor bloemetjesbehang. Ik verheug me er nu al op.

© Beeld: privébezit