Recensie: Blauwe maandag

Ik had tot een maand geleden nog nooit een boek van Nicci French gelezen. In mijn hoofd leden zij onder het Dan Brown-syndroom: Nicci French’ boeken zijn zo’n hype dat ze onmogelijk kunnen voldoen aan de verwachtingen die daardoor ontstaan.

Ambitieus
Het nieuwste boek van het schrijversduo, Blauwe maandag, is voor beginnelingen zoals ik een goede kennismaking met Nicci French. Het is de start van een nieuwe thrillerserie met een nieuw hoofdpersonage, Frieda Klein, over wie in totaal acht boeken zullen verschijnen – dat is dus behoorlijk ambitieus.

Mysterieus sfeertje

In Blauwe maandag nemen de auteurs goed de tijd om Frieda te introduceren. Zij is psychoanalytica in Londen, waar ze in een klein huisje woont en ’s nachts door de verlaten straten wandelt. Het mysterieuze sfeertje is daarmee meteen gezet.

De verhaallijn moet nog even mee
Ook haar privéleven komt ruimschoots aan bod: haar relatie met Sandy, die veel sneller gaat dan ze zelf wil, en de wonderlijke vriendschap met een Hongaarse klusjesman. Het is duidelijk dat deze verhaallijn nog een aantal boeken mee moet, want er worden allerlei lijntjes uitgezet die mij inderdaad benieuwd maken naar volgende delen. Frieda is ondanks haar wat gekke gewoontes een personage waar ik meteen van hield en waar ik meer van wil weten.

Eng realistische ontvoeringsdromen
Maar goed, een boek moet op zichzelf kunnen staan, ook als het onderdeel is van een serie. Ook dat kan Blauwe maandag. Het plot van deze thriller gaat over Alan, die bij Frieda in therapie komt omdat hij eng realistische dromen heeft over het ontvoeren van een roodharig jongetje. Alsof hij het zelf heeft gedaan, zo lijkt het. Frieda schrikt als in het nieuws overal een jongetje opduikt dat precies aan die omschrijving voldoet: de roodharige Matthew is sinds kort vermist, wat precies overeenkomt met Alans verhaal.

Een tweede verdwijningszaak
Ze besluit na enige aarzeling met haar verhaal naar de politie te gaan en vertelt over dit verband. Alan heeft jaren geleden één keer eerder zo’n droom gehad en ook die hangt samen met een verdwijningszaak, wat het alleen maar ingewikkelder maakt. Komt nog bij dat Alan niet zo snel een hulpverlener vertrouwt, wat het alleen maar moeilijker maakt om zijn verhaal met de politie te delen. Als therapeut heeft Frieda ook haar beroepsgeheim om rekening mee te houden. Maar uiteindelijk is de vermissingszaak toch belangrijker, misschien ook wel door haar eigen nieuwsgierigheid.

So long, kortzichtige vooroordelen
Blauwe maandag heeft een hoogst origineel plot dat aan alle kanten klopt, met in de ontknoping een gebeurtenis die ik nooit had zien aankomen. Maar meer nog ben ik positief verrast door de vaart, de humor en de goede karakters die in dit boek worden neergezet. Ik beloof hierbij dat ik me nooit meer zal laten leiden door mijn eigen kortzichtige vooroordelen, want Nicci French heeft ze wat mij betreft allemaal weerlegd.

© foto: Anthos