Stank voor dank

Daar waar je hardwerkende mensen op hun oude dag juist hoort te pamperen, besluit dit kabinet dat bejaarden in verzorgingstehuizen straks geen recht meer hebben op een schone luier of een extra wasbeurt na een ongelukje. Morsige types die het knoeien door oude van dagen bestraffen, Nederland op zijn smalst.

Nog los van het feit dat ‘recht op een schone luier’ behoorlijk respectloos klinkt, is het natuurlijk belachelijk dat zoiets niet gewoon vanzelfsprekend is. Ik wilde er eigenlijk een blog over schrijven, maar heb uiteindelijk mijn ongenoegen tot uiting gebracht in het volgende gedichtje…

Sorry, ik heb geen tijd, moet weg.
Oma heeft zojuist gebeld
Ze had een ongelukje, domme pech
Maar je begrijpt dat iedere minuut nu telt

want het gaat anders zo ontzettend stinken
En het koekt zo vreselijk aan
Misschien moet ze voortaan alleen nog water drinken
En dat advocaatje laten staan

Is ook beter voor haar darmen
Die waren vorige week ook zo van slag
Toen liet ze één klein windje, maar ’t bleek een warme
Liep ze met een broek vol, de hele dag

Er komt ook geen hond meer op visite
In verzorgingstehuis ‘het eindstation’
Sinds het daar zo vreselijk ruikt
Naar urine en fecaliën vermengd met lotion

Hard gewerkt, hun leven lang,
maar genaaid door het kabinet onder Rutte
zijn ze nu tot het eind toe vreselijk bang
om met een glaasje in de handen per ongeluk in te dutten

Ze proberen hun gassen in te tomen
Lachen niet meer, hebben zelden nog lol
Om de druk op de sluitspier te voorkomen
want voor je het weet zit hun luier vol

En dan maakt het niet uit of je smeekt om verschoning
Of je jammert, klaagt, schreeuwt of vecht
Dit is na jaren van ploeteren blijkbaar de beloning
Op een schone luier of extra wasbeurt hebben ze geen enkel recht

Goed gedaan kabinet, met al het succes dat jullie zo boeken
En namens de ouderen van Nederland hartelijk dank
Hopelijk blijft u uw ouders straks wel regelmatig bezoeken,
En laat u zich niet weerhouden door de stank

Bron foto: Bardaga