Reuver: ik hoop dat hij van haar hield

En ineens stond de tijd gisteren even stil in Reuver. Viel de regen net even harder, voelde de wind net even guurder aan en was de herfst net even wat herfstiger dan normaal.

Een schietpartij.
Een gewonde.
Een gijzeling.
Een kind van drie.
Het zal toch niet……

Familiedrama
Alsof ik een boek lees, maar dan wel gelijk de allerzwartste bladzijdes er van. Zonder de voorafgaande hoofdstukken te kennen, ‘lees’ ik mee en grijpt de angst me bij de keel. En een stemmetje in mijn achterhoofd fluistert donkere gedachten. Het zal toch niet?

De eerste berichtgeving is hoopvol. Meerdere media berichten dat de gijzeling is beëindigd, de gijzelnemer is gearresteerd en het kind ongedeerd is. Kent dit verhaal dan toch een happy end? Helaas is het in het journalistieke landschap tegenwoordig niet mee gebruikelijk om bronnen te checken voordat er iets gepubliceerd wordt. Een ‘typefout’ van het ergste soort….want nog geen uur later blijkt waar iedereen bang voor was….vader en dochtertje zijn niet meer in leven.

Zoals gezegd, ik ken de voorgeschiedenis niet. Niet dat dat wat uitmaakt, niets vergoelijkt wat er is gebeurd. Helemaal niets. Maar ik zou het zo graag willen begrijpen. Wat bezielt iemand om een kind, zijn eigen kind haar onschuld en het leven te ontnemen? Hield hij zoveel van haar dat hij haar bij zich wilde houden, met zich mee wilde nemen, zelfs op deze donkere reis?

Laat het uit liefde zijn geweest….
Ik hoop het. Dat klinkt misschien vreemd, maar dat hoop ik echt. Dat wat hij heeft gedaan, dat hij dat uit liefde heeft gedaan. Omdat hij van haar hield. En dat ze haar laatste momenten ook zo heeft mogen ervaren; een liefdevolle vader die haar vasthield, knuffelde en troostte, zonder dat ze wist dat hij juist degene was tegen wie ze beschermd had moeten worden.

Naïef? Wellicht. Maar die gedachte voelt fijner dan het idee dat ze haar laatste uren in pure doodsangst heeft doorgebracht, bang voor haar vader die voor haar ogen in een monster was veranderd. Dat idee vind ik eigenlijk nog ondragelijker.

Voor altijd gegijzeld
Het laatste wat ik gisteren hoorde voordat ik de televisie uitzette, was dat de moeder aan haar verwondingen was geopereerd en nog niet op de hoogte was gesteld van de vreselijke afloop van het drama. Voor haar is de gijzeling nog lang niet voorbij….haar dochtertje komt nooit meer thuis.

Mijn gedachten zijn bij haar.

Bron foto: -Delphine-