Sauna-schaamte

Een paar dagen geleden hebben we ons bouwval ontvlucht en zochten we ons heil bij een sauna in de buurt. Even het stof van onze lichamen weken, ergens waar het warm is en waar we rustig een uur onder de douche kunnen staan.

Nu moet ik bekennen dat ik een groentje ben op saunagebied. Ik kan me niet herinneren wanneer ik eerder voor het laatst in een sauna ben geweest. Betaald voor de hele reutemeut, lopen we zoals ons verteld is het trapje af naar de kleedruimtes. Vertwijfeld kijk ik om me heen. Volgens mij staat m’n vriend in de dameskleedkamer, toch? Plotseling zie ik bij een andere deur een blote man heen-en-weer lopen. Oh, foutje, ik kijk wel even de andere kant op.

De naakte wereld
Dan begint het me te dagen. We staan in de kleedkamer van een sauna, duh. Gemengd naakt dus. Mijn vriend geeft me een knipoog, heeft mijn verwarring door. Enkele minuten later duiken we het water in, zitten we in sauna’s en in stoomcabines. Alsof het doodgewoon is loop ik van de ene naar de andere verwarmde ruimte, vergeet zelfs mijn badjas om te slaan. Van de aangeklede wereld naar de naakte wereld, het aanpassen heeft blijkbaar maar een paar minuten nodig. Alsof de dame achter de saunabalie ons toestemming geeft om Adam en Eva te spelen. Hier mag het, ga je gang, wees je blote zelf.

Echt seksloos?
Bloot, maar seksloos, het is natuurlijk niet de bedoeling dat men zich gaat verlustigen aan elkaar. Ik snap dat sommige mensen dan heel erg hun blote zelf zijn, maar dat weerhoudt anderen er vanzelfsprekend weer van zichzelf te zijn. Toch kun je mij niet vertellen, los dat er heus wel naar elkaar gekeken wordt, dat er geen mensen bij zijn die alleen puur voor de warmte naar de sauna gaan. Maar goed, al trekken ze zich tien keer terug naar het toilet, knock yourself out, ik ben hier voor m’n eigen ontspanning.

Goed bedeeld
Het is trouwens best wel druk. Verschillende soorten mensen badderen in de doucheruimte. De één achtelozer dan de ander. Groot, klein, dik, dun, oud, jong blank, donker, vol getatoeëerd. Als ik mijn haar in sta te shampooën komt een gespierde jongen fier langs gewandeld, z’n goed bedeelde geval op z’n loopritme meedeinend. Achter hem loopt een mooi, slank meisje. Toch geeft hij mij iets meer dan genoeg blikken waardig. Het kan me geen grote zak schelen.

Dikke ijdelheid
Diep van binnen borrelt een licht gevoel van schaamte. Niet omdat ik bleu binnenkwam. Niet omdat ik daarna zo vrij door de sauna aan het huppelen was. Omdat ik heel eerlijk, me toch best goed voel over mijn eigen lichaam, vergeleken met anderen. Misschien is dat iets waar meer mensen zich schuldig aan maken, je zou zelfs kunnen denken ‘good for you’. Maar zeg nou zelf, ik zou niet naar anderen hoeven moeten kijken om iets over mijn eigen lichaam te vinden en mijn uiterlijk zou niet moeten bepalen hoe ik naar mezelf kijk of hoe ik me voel. Schepje op mijn eigen ijdelheid. Daar kan geen selfie tegenop.

Nederig trek ik me weer terug in ons bouwval…
Met de allerleukste man uit de sauna, dat wel.

© Beeld: Chantal Straver