Schietende vrouwen

Opeens was het nieuws: vrouwen spelen ook schietgames. Of beter gezegd, “marktonderzoek heeft uitgewezen dat veel vrouwen Call of Duty spelen”. Deze zin, die je afgelopen week in allerlei verschillende media terug kon lezen, komt uit het persbericht van de ontwikkelaar van Call of Duty. En wat denk je: om te vieren dat vrouwen ook van dit spel houden, kan je in de nieuwe editie kiezen voor een vrouwelijk hoofdpersonage!

Bleke nerd
Begrijp me niet verkeerd, ik juich het enorm toe dat je in de nieuwe editie van deze zeer succesvolle shooter ook met een vrouw kan spelen. Wat me minder aanspreekt, is dat diverse media de marketingmethode van producent Activision als nieuwsfeit brengen. Het sluit overigens wel aan bij de oppervlakkige manier waarin traditionele media over het algemeen omgaan met games; er is vooral aandacht als het om schieten en geweld gaat en de gemiddelde gamer wordt geportretteerd als een bleke nerd of een verwend kind.

Doelgroepdenken
Vrouwen zijn al geruime tijd een essentiële doelgroep voor andere cultuur- en entertainmentaanbieders zoals boekhandels en bioscopen. Ook de gamewereld segmenteert, zoals iedere industrie, in doelgroepen, en dat is logisch want de ene gamer is de andere niet (al willen de media ons soms anders doen geloven). Er zijn dus spellen die gepromoot worden voor kinderen, voor sportliefhebbers, voor de casual gamer, voor de gezelligheidsgamer of, inderdaad, voor de vrouw.

Reclame
En zo dus ook Call of Duty. Een spel dat immens populair is en waar heel veel exemplaren van verkocht worden. Je kan je voorstellen dat de makers uitgebreid hebben nagedacht over de verkoopstrategie, want als bijna je gehele doelgroep jouw spel al koopt, waar zit dan nog de groei? Die groeipotentie hebben ze uiteindelijk gevonden, want wat bleek: er spelen al veel vrouwen Call of Duty, maar nog lang niet genoeg. En dus besloot Activision om te kijken of ze meer vrouwen konden aanspreken. Ze ontwikkelden een vrouwelijk personage en maakten reclame speciaal op vrouwen gericht – inclusief dus het bovengenoemde persbericht.

Raar
Goed gedaan, want de marketingstrategie lukte. Genoeg aandacht in de pers en dus worden er ongetwijfeld een heleboel nieuwe vrouwen bereikt. Maar toch blijft het jammer, dat die persaandacht weer zo eenzijdig en sensatiegericht is. Terwijl de boodschap in het persbericht rond Call of Duty eigenlijk is, dat het voor vrouwen ook best normaal is om een dergelijk spel te spelen, wordt het in de media aangepakt als noviteit. In nieuwsitems worden de gamende vrouwen vooral gequote met uitspraken als “mannen vinden het wel raar dat ik ook game”. Raar? Terwijl schijnbaar 25 procent van de Call of Duty-spelers vrouw is? RTL maakte een tv-item over het onderwerp en interviewde drie vrouwen, waarvan eentje ook game-ontwikkelaar was. Dat levert haar uiteraard dubbele punten op, maar betekent dat dat RTL voor hun item niet genoeg gamende vrouwen van buiten de industrie kon vinden? Als dat zo is, en de vrouwen die wel geïnterviewd worden, aangeven dat ze nog wel vreemd worden aangekeken als gamer, dan is misschien de berichtgeving niet eenzijdig maar zijn de cijfers onjuist. Waar zijn die 465.000 Nederlandse Call of Duty-spelende vrouwen? Bestaan ze wel echt?

Wij zijn normaal
Of er nou 4 of 400.000 Call of Duty-gamers zijn, laten we in ieder geval met elkaar afspreken, vrouwen, dat we onszelf niet meer als bijzonderheid in de markt zetten. Emancipatie begint bij jezelf en als de game-ontwikkelaars ons als belangrijke doelgroep zien, dan moeten we onszelf ook belangrijk vinden. De Europese man/vrouwverdeling als het om gamers in alle genres gaat, is 51/49%, dus we zijn wel een marketingdoelgroep – maar geen minderheid! Iemand zin in een potje gamen?
Bron beeld: Activision