Scrotumsores

Wij mannen, weinig vrouwen zullen dat ontkennen, hebben een vernuftig lichaam, gebouwd voor kracht en souplesse. Maar er is een stuk mannenlijf, dat ondanks de briljante werking ervan, maar beter kan worden opgeborgen. Het is namelijk woest onaantrekkelijk. Dat hangende hoopje droefheid zit ook nog eens op een onhandige plek, precies tussen onze benen in. Het hangt daar in de schaduw van onze trots en we noemen het met een lelijk woord: het scrotum.

Verlaten nest
Wees eerlijk: ons klokkenspel is allesbehalve sierlijk. Het hangt aan een rimpelig vel te bungelen. Op de ballen groeit lang, vlassig haar, waardoor het kruis eruit ziet als een verlaten nest met twee zacht geworden rottende eieren erin. Alle vier de seizoenen is het er plakkerig warm. Omdat evolutie in al haar wijsheid heeft besloten dat het nut heeft om de balzak muffig te laten ruiken, kunnen onze kloten zweten als twee dikke Duitsers in een Turks stoombad.

Thermostaat
Helaas, het is niet anders: voor het voortbestaan van de mensheid is het cruciaal dat wij mannen rondzeulen met een knikkerzak tussen de bovenbenen. Het kostbare goed dat wij daar in onze gesloten buidel dragen, gedijt namelijk optimaal als de temperatuur iets lager is dan die van het lichaam. De elastische hangzak werkt als een thermostaat. Bij warm weer zakken de teelballen ontspannen in een broekspijp van je boxershort en bij koud weer trekt de boel strak als de bovenlip van Jerney Kaagman.

Bullseye
Het is een mooi idee dat ons meest kwetsbare goed in de testis wordt beschermd voor invloeden van buitenaf. Jammer dat wij als mannen daardoor juist een zwakke plek hebben. De evolutie had daar best wat meer rekening mee mogen houden. Helaas besloot ze ons zaakje als een bullseye midden op ons lijf te laten prijken, als een makkelijk te raken doelwit voor ballen, hockeysticks en Amsterdammertjes. Het is continu opletten. Welke man heeft niet meegemaakt dat hij geraakt werd op de plek waar mannen pijn het beste voelen?

Elasticiteit
Er valt weinig aan te doen. Het zaakje zit er nou eenmaal. Ik had er ook niet over geschreven als ik niet onlangs zeer tegen mijn zin in werd geconfronteerd met het onderwerp waarover ik schrijf. Bij dames op leeftijd gaat de rek uit de borsten. Bij mannen vermindert de elasticiteit van de balzak. Het was op vakantie. Mijn vrouw bestuurde de auto en ik zat naast haar. Naast onze auto fietste een ouder echtpaar. Naast mijn raam zag ik het zadel van de mannenfiets. De pensioengerechtigde fietser droeg een zwembroek en via de broekspijp hadden de ballen van de man verkoeling gevonden.

Vertederend
Dat beeld is me bijgebleven. Niet zozeer omdat het me niet dagelijks gebeurt dat ik een stel testikels op een fiets voorbij zie komen, of omdat het een aanzicht was waar een peristaltiek omkerende werking vanuit ging. Het was een komisch tafereel en toch werd ik erdoor geraakt. Het vertederde me. Zoiets kan elke man meemaken, al overkomt het ons waarschijnlijk pas als de rek eruit is omdat we oud geworden zijn. Pas dan, wanneer ons zaakje niet langer de speelbal is van de natuur, kan het eindelijk lui vakantie vieren.

CC foto: Lukasz Dunikowski