VIVA Ongecensureerd: ‘Ik had sex met mijn leraar’

sex met mijn leraar

Het is taboe, het is verwerpelijk, het kan niet. En toch heb ik het ooit gedaan.

Het is 2004, ik ben zestien jaar en tot over mijn oren verliefd op mijn leraar Frans. Terwijl al mijn klasgenootjes kwijlen bij de avonturen van de Desperate Housewives, kwijl ik vooral bij het horen van zinnen als ‘Avez-vous fait vos devoirs?’ Het woord huiswerk had nog nooit eerder zo sexy geklonken. Ik weet dat het een onmogelijke liefde is, maar de romanticus in mij weigert dat te accepteren. Ik mag dan zestien zijn, maar ik gedraag me ouder dan mijn jaren en hoop dat hij dat ook ziet.

Als je hem zou zien, vind je hem misschien niet direct heel knap, maar ik zie iets in hem wat geen van mijn klasgenoten ziet: onschuld. Nooit eerder heb ik zo sterk de behoefte gevoeld om iemand van het rechte pad te leiden. Maar bij hem kan ik me niet inhouden. Speels open ik een extra knoopje van mijn blouse, voordat ik de les in ga. Gelukkig ziet ook mijn voorgevel er niet uit als die van een zestienjarige. Hij heeft ze gezien dat weet ik. Wanneer ik hem strak aankijk als ik zijn vragen beantwoord in de les, zie ik zijn blik soms afglijden, om vervolgens enigszins gegeneerd weer in mijn ogen te kijken. Met een glimlach laat ik merken dat ik het doorheb. Het maakt hem zenuwachtig.

Het geeft me een gevoel van macht. Ruim voor de les bedenk ik steevast een onschuldige vraag, die ik met grote ogen stel. ‘Meneer, wat betekent “préservatif”?’ Hij kijkt naar mijn lippen, die ik speciaal voor hem voorzien heb van een extra laag lipgloss. Hij beweegt zijn knieën naar elkaar toe, in een mislukte poging om zijn beginnende erectie te verbergen. En dan weet ik het zeker: hij wil mij ook.

Ik durf het niet aan mijn vriendinnen te vertellen. Een leeftijdsverschil van tien jaar, en dan ook nog mijn leraar. Dat kan écht niet. Bovendien is het maar een fantasie, toch?

Dat fantasie en werkelijkheid heel dicht bij elkaar liggen, wordt me duidelijk op een woensdagmiddag, na een blokuur Frans, de laatste les voor de zomervakantie. De afgelopen twee uur heeft hij ononderbroken naar me gekeken en ik heb zijn blik beantwoord. Als de bel gaat, ruim ik mijn spullen op, mijn blik nog altijd strak op hem gericht. Ik stoot mijn tas om, daadwerkelijk per ongeluk en alles valt eruit. ‘Gaan jullie maar vast,’ zeg ik tegen mijn vriendinnen, terwijl ik kniel om mijn spullen op te rapen.

Als het klaslokaal, op ons na, helemaal verlaten is, doet hij iets dat ik niet had verwacht: hij komt me helpen. De geur van zijn aftershave doet me ernaar verlangen naast hem wakker te worden. We steken allebei een hand uit naar het laatste boek, waarbij onze vingers langs elkaar heen strijken. De korte aanraking is voldoende om het taboe te doorbreken. De grenzen van het verbodene vervagen, wanneer hij zijn lippen op de mijne drukt.

‘Het spijt me,’ zegt hij en hij draait zijn hoofd met een ruk weg, geschrokken van hij net gedaan heeft. Zonder iets te zeggen, omvat ik zijn gezicht met mijn handen, waarbij mijn lichaamstaal duidelijk maakt dat ik niet meer loslaat tot ik heb waar ik naar verlang. Hij kan zich niet langer verzetten. Met zijn sterke handen tilt hij me op en zet hij me met mijn billen op zijn bureau. Terwijl we heftig zoenen, maakt hij de knoop van mijn strakke spijkerbroek los en stroopt hij hem van mijn benen.

Wat er daarna is gebeurd heb ik nooit aan iemand verteld. Nu, jaren later, kan ik met volle overtuiging zeggen dat ik er geen seconde spijt van heb gehad. Ik heb hem daarna nooit meer gezien. Op de eerste dag van het nieuwe schooljaar, ontdekte ik dat hij was verhuisd en nu op een andere school lesgaf. Of dat kwam door onze korte, heftige ontmoeting…ik zal het nooit weten.

Beeld: mislav-marohnic