Sna(c)kgeld

Wij maken ons sinds kort schuldig aan iets dat wanstaltig lui is. Wij laten onze boodschappen tegenwoordig bezorgen.

 

Ik vind het zo decadent dat ik het nauwelijks durf op te schrijven. Temeer omdat ik weet dat de supermarkt (van dezelfde keten als waar wij ze bestellen) zonder overdrijven nog geen vijf minuten lopen van ons huis vandaan is. Toch hebben we er een verdraaid goede reden voor: het bespaart ons maandelijks een behoorlijke berg geld.

Al sinds ik M ken, ben ik chef boodschappen. Daar is niets mis mee, ik vind boodschappen doen leuk en ga soms zelfs voor mijn plezier naar de supermarkt om schap voor schap te bekijken wat er tegenwoordig eigenlijk allemaal nieuw is. Tegelijkertijd ben ik de slechtste chef boodschappen, want ik ben gek op chips, drop, snacks en al die andere dingen waar ik mijn bolle buik mee heb gekweekt (een bolle buik die sinds vorig jaar gelukkig snel aan het slinken is).

Niet in huis halen!
Ik ben gek op die dingen en als het in huis is, wordt het gegeten. Dan is de remedie simpel: zorgen dat je het niet in huis haalt. En daar gaat het nog wel eens mis, want als ik dan in de supermarkt ben (zelfs als ik preventief een bruine boterham met kaas heb gegeten), kan ik al dat lekkers toch niet weerstaan. Ik bedoel, schappen vol paaseitjes. In drie smaken! Zeg nou zelf! Onze supermarkt heeft echter ook een handige app. Een app die aangeeft wat er in de aanbieding is, en van waaruit je je boodschappenlijst kunt maken en zelfs de boodschappen kunt bestellen. Dat bleek ideaal. M en ik hebben de app allebei op onze telefoon, en telkens wanneer er iets op is in huis, gaat het op het boodschappenlijstje dat automatisch wordt samengevoegd (heerlijk, 2013).

Efficiënt bestellen
Op zaterdagochtend lopen we samen het lijstje door, en schrappen we heel streng alles dat niet nodig is, en bepalen we aan de hand van de aanbieding wat we gaan eten komende week. Voor het bezorgen betaal je € 3,95, maar ik overdrijf niet als ik zeg dat het online bestellen de kosten van onze maandelijkse boodschappen bijna heeft gehalveerd (wat ook aangeeft dat dat wel nodig was). Er zijn vast mensen die dit al jaren zo doen met het oude vertrouwde boodschappenlijstje en reclamefolders, maar mij was het tot op heden nooit gelukt. En zelfs als ik dan met goede bedoelingen naar de supermarkt ga met lijstje, kom ik alsnog thuis met minstens drie lekkere dingen die we niet nodig hadden (zeker niet qua calorieën) en dat dus een x aantal keer per maand.

Ik vind het de uitvinding van de eeuw, dat online bestellen. En die winkelbeleving? Ach, één keer per maand krijg ik van M wat snackgeld (de mannenversie van zakgeld), en ga ik er specifiek voor naar de supermarkt. Dat is nog veel leuker ook!