Blog Sophie: Dinoplaatjes

blog sophie

Oké, ik geef het toe: de afgelopen weken heb ik Albert Heijn ontweken. Ik wilde niet weer een actie, niet weer gedoe. Ik ben verdorie nog bezig met die moestuintjes. Maar ja, toen ontdekte mijn dochter de Dino-actie en was ik alsnog de pineut.

Het is maandagmiddag. Een gewone werkdag voor mij. De kleinsten op het kinderdagverblijf, de oudste op school. En ik? Zit ik achter mijn computer druk te typen? Neen. Ik zit met drie andere moeders driftig in een boek te bladeren en kaartjes te tellen en uit te zoeken. Dinokaartjes dus.

Wat is dat toch met die supermarktacties dat wij als moeders helemaal doordraaien? De Eftelingkaarten zijn net ingeleverd, aan de plaatselijke lego-actie hebben we natuurlijk ook meegedaan en de supermarktmini’s van een paar jaar terug liggen nog in het boodschappenmandje van de kinderen. Dáár werd ik pas wild van, die mini’s. Die moest en zou ik hebben. Ik deed drie keer per week grote boodschappen, de vriezer zat bomvol, maar ik moest en zou dat ene pizzapuntje nog scoren. Een klein kindertrauma denk ik, omdat ik vroeger zo graag een winkeltje wilde, maar nooit kreeg (mijn moeder zou nu zeggen: nee, maar de rest van de speelgoedwinkel had je wel!).

Een vriendin van me had het met de voetbalplaatjes. Die ze natuurlijk zelf in het boek plakte. Want ja, het moet wel een beetje netjes gebeuren, toch? En dan die moestuintjes? Moeders die elkaar de ogen uitsteken met de grote courgettes en zelfgekweekte erwtjes. Want het zijn niet de kinderen hoor, die ze elke dag water geven. Nee, de moeders staan er trots tegen te praten. Sommigen halen er zelfs een plastic tent voor, om een kaseffect te krijgen en zodoende lekker grote watermeloenen te laten groeien.

Het is booming business. Niet alleen voor het kroost dat zich in groepen verzamelt bij de uitgang van de supermarkt om onwetenden kaartjes en/of zegels af te troggelen, óók bij de uitgang van het schoolplein wordt flink onderhandeld. Wie heeft nummer 151 met de botten van T-Rex? En wie kan ik blij maken met nummer 1, want die heb ik dubbel. We zijn allemaal zo gek als een deur.

De mini’s liggen inmiddels stof te vangen (behalve bij ons dan, want nummer drie doet sinds kort aan mini-werpen, zodat ik ze tegenwoordig overal tegenkom), Freek’s dierenboek kan bij het oud papier, de Minions zijn allemaal opgegeten door de hond en behalve dat ene slimme kind, kijkt er niemand meer in het voetbalplaatjesboek. En toch gaan we ervoor. Met z’n allen. Dus nu we het er toch over hebben: ik zoek nog nummer 7, 20, 26, 29, 38, 46, 77, 81 en 104. Mocht het tijdens de actie nou niet meer lukken, dan kijk ik wel op Marktplaats. Ene Ed biedt daar alle 160 kaartjes aan. Maar ja, dan is de lol van het sparen en ruilen er natuurlijk wel een beetje af.


Journalist Sophie Fleur (36) is getrouwd en heeft drie kinderen. 

Lees ook:

Borstvoeding
Boos om buisjes
Incasseringsvermogen

Zindelijk
Nachtje weg
Naaimachine
De tevreden poeper