Spaanse nattigheid

Na een flinke aarzeling gooide ik toch maar mijn bikini in de koffer. Eenmaal aangekomen in Barcelona raakte ik er van overtuigd dat ik door deze actie onze vakantie gejinxt had. Want het regende. En dan niet af en toe een buitje. Nee, pijpenstelen. De hele dag door.

Bloedmooie Spanjaarden
Van te voren hadden vriendin E. en ik – naar ons idee uiterst realistische – fantasieën over eindeloze uren op een terras in de zon, waar bloedmooie Spanjaarden ons sangria en tapas zouden serveren.  Deze episodes zouden we afwisselen met culturele highlights en het broodnodige geshop, waarna we moegestreden weer op het terras zouden ploffen. Perfecto.

In katzwijm
De werkelijkheid bleek helaas anders. Te koppig om een taxi te nemen – het hotel was immers vlakbij – arriveerden we vorige week soppend en druipend – paraplu’s hadden we uiteraard thuisgelaten – in het hotel. De Spanjaard achter de balie viel niet zoals verwacht in katzwijm van zoveel blonds, maar schoof ons een doos met tissues toe en sprak – tot twee keer toe, de kracht van de boodschap zit immers in de herhaling – de legendarische woorden “The toilets are over there if you wanna clean up.”  Hij liet ons ook alvast even de weersverwachting voor de komende dagen zien: veel wolken, veel regendruppels. Heel wat anders dan het weliswaar niet tropische maar in ieder geval droge en zonnige weer dat eerder voorspeld was.

Zonnig Barcelona
Maar we gingen natuurlijk niet bij de pakken neerzitten. We waren immers in Barcelona. We moesten alleen onze verwachtingen een beetje bijstellen. Tijdens het eten die avond maakten we daarom een lijst van alle positieve dingen. Het hotel was mooi en droog. De kamer schoon. Het eten was lekker. We hadden geen vertraging gehad. We waren niet de enigen die ons verheugd hadden op een zonnig Barcelona (dit in het kader van de gedeelde smart). En de meeste dingen die we wilden zien hadden bovendien een dak.

Parapluzakjes
Dit kumbajahgevoel probeerden we de rest van de vakantie vast te houden.Tijdens de tapas: binnen smaakte die net zo lekker als buiten. Tijdens het winkelen: de verre van waterdichte gympen van E. die ze drie vakanties geleden al weg had willen gooien vormden een goed excuus om nieuwe schoenen te kopen. In de regen in de rij voor het Picassomuseum  en de Sagrada Familia: we hadden nu in ieder geval een paraplu en het wachten duurde minder lang dan verwacht. En we hadden nooit van het bestaan van die handige papapluzakjes geweten als het niet geregend had.

Op de bonnefooi
Kortom, ondanks het atypische treurige Spaanse weer vermaakten we ons uitstekend. Maar een beetje jammer was het wel. Daarom hebben we afgesproken dat we de volgende keer op de bonnefooi naar Schiphol gaan en daar ter plekke een last minute naar de meest zonnige bestemming nemen. Om het lot niet te tarten laat ik dan mijn bikini denk ik alsnog maar thuis. Hebben we meteen een excuus om te shoppen.

© Beeld: privébezit