Speciale klanten

Het is al bijna acht jaar geleden dat ik met mijn vriendin solliciteerde bij de supermarkt. Het was niet de winkel waar mijn moeder haar boodschappen haalde. Ik kende niemand van het personeel en niemand van de klanten. Toen ik hoorde dat ik was aangenomen, belde ik mijn vriendin. Ze was afgewezen.

Drie kwartier te vroeg
Ik was heel vastberaden in mijn besluit om er niet naartoe te gaan, maar mijn vriendin stond erop dat ik zou gaan. De eerste keer vertrok ik een uur van tevoren, bang om te laat te komen op mijn eerste werkdag. In plaats daarvan was ik drie kwartier te vroeg. Dat was acht jaar geleden. Inmiddels ken ik iedereen van het personeel en kom ik niet meer te vroeg. Ik weet precies hoeveel minuten het is, vanaf mijn huis.

Speciale klanten
Ik vraag de klanten waarmee ik ze kan helpen en vervolgens help ik ze ermee. ‘Dankjewel’, zeggen ze soms. Dan zeg ik ‘graag gedaan’. Een aantal klanten heeft een vaste bestelling. Ik weet dan bijvoorbeeld dat mevrouw Jansen drie grof volkoren broden wil op dinsdag. Dat is alles.
Mevrouw Jansen zegt netjes ‘dankjewel’, maar ze is niet speciaal. Dat zijn er maar een paar.

Ben je er weer?
Acht jaar geleden waren er bijvoorbeeld een man en een vrouw op leeftijd.
‘Ha, ben je er weer? Daar ben ik blij om!’ zei de man glimlachend.
Jarenlang is het zo gegaan. Ik was er weer en hij was daar blij om.
Elke dag werd deze klant een beetje meer speciaal voor me.

‘Ha, ben je er weer?’
‘Ik ben er weer!’
‘Daar ben ik blij om.’

Hij is er nog
Totdat het stopte. Ik was er wel, maar de man en de vrouw op leeftijd kwamen niet meer.
Na een paar weken hoorde ik ineens zijn stem. ‘Ha, ben je er weer?’
Ik draaide me om en zag hem staan. Alleen.
Zijn mondhoeken krulden omhoog, maar zijn ogen lachten niet mee.
Zijn vrouw was er niet meer, maar ik wel.
Sindsdien kunnen de drie grof volkoren van mevrouw Jansen wel even wachten, als hij langsloopt. Mevrouw Jansen zou het wel begrijpen, als ze wist hoe speciaal deze meneer is.

‘Dag meneer, bent u er weer?’
‘Ik ben er nog.’
‘Daar ben ik blij om.’

Hij glimlacht. Dit zijn de momenten waarop ik blij ben dat ik ben gegaan, acht jaar geleden. Als ik maar een beetje zo speciaal voor hem kan zijn als dat hij voor mij is, dan was het het waard.

© Beeld: privébezit
Lees hier meer blogs van Mayke