Stuiterbal zonder thuis

‘Dankzij jou komen we nog eens ergens,’ zei mijn uitgever tegen me tijdens de boekpresentatie van Verslingerd, mijn ‘jongste kind’ (je mag heel subtiel even in een zakje kotsen als ik het weer over mijn boeken heb, hoor).

De paden op…
Glazuur presenteerden we in IJmuiden, waar ik tot mijn dertiende gewoond heb. Voor de lancering van Verkikkerd verplaatsten we ons naar Groningen en twee weken geleden stond ik met een hele delegatie blije mensen op de campus in Enschede om mijn derde boek Verslingerd de wereld in te sturen. We gaan netjes alle hoeken van het land af: west, noord, oost. Om de windroos compleet te maken moeten we eigenlijk nog een presentatie doen in het zuiden. Nu wil het toeval dat ik deze zomer naar Brabant ga verhuizen, dus wie weet is het volgende boekfeestje wel ergens onder de rivieren.

Daar gaan we weer
Inderdaad, we pakken de dozen weer in. Na anderhalf jaar in Drachten te hebben gewoond (een record! En dat terwijl we van tevoren dachten hier slechts een paar maanden te gaan bivakkeren), verruilen we het noorden voor het zuiden. Lau gaat voor zijn PhD een tijdje in Eindhoven aan de slag en aangezien schrijven overal kan, verhuis ik gezellig mee. O, en de konijntjes natuurlijk ook. Die zullen het gigantische balkon dat ze nu tot hun beschikking hebben wel gaan missen.

Guus en Whopper

Huis = thuis
De afgelopen jaren zijn we verhuisd van Enschede naar Groningen naar Hoogkerk naar Spijkerboor naar Groningen naar Almere naar Groningen naar Drachten. En binnenkort kunnen we dus Eindhoven (of iets in die buurt) aan ons lijstje toevoegen. Ik sta er best voor open om kennis te maken met het zuiden van het land, maar daarna moet het maar een keer afgelopen zijn. Ik vind het hoog tijd voor wat meer vastigheid. Je weet wel, een huis waarbij je moeite wilt doen om het een beetje gezellig te maken, omdat je weet dat je er volgend jaar nog woont. En over vijf jaar waarschijnlijk ook nog.

Settelen met schaapjes
Daarom heb ik Lau laten beloven dat we ná Eindhoven teruggaan naar het noorden. Ik droom van een boerderijtje in de buurt van Groningen, met twee of drie schaapjes in de tuin (scheelt weer grasmaaien). Ons eigen huis. Ik ben een beetje klaar met al die tussenstops in de vorm van tijdelijke woningen. Van mij mogen we binnenkort wel een keer bij het hoofdstation aankomen. ‘Dit is Thuis, het eindpunt van deze trein. Vergeet u bij het settelen uw konijntjes niet.’