Talent gezocht

Van Country Line Dancing werd ik hartstikke depressief. Niet van de muziek, wel van mijn evenbeeld in de spiegel. De cowboylaarzen stonden me ook niet.
Ik won ooit een prijs met judo. Een stijlprijs. Ik had elke match verloren, maar tijdens het afkloppen op de mat vormde ik ongetwijfeld een charmante vertoning. Het was echter niet de judocarrière die ik voor ogen had.

Ik ben van bijna alle pony’s waar ik op ben geklommen ook een keer afgelazerd. Allemaal, behalve de dikke Fjord Japie, waar ik klem omheen zat. Samen hadden we ook het temperament van een dikke Fjord. We waren te lomp voor dressuur en te zwaar om te springen.

Talent gezocht
In dammen bleek ik uit te blinken, maar ik vond er geen reet aan. Ik kon fantastisch kleding naaien, maar ik scheurde er vervolgens ook fenomenaal uit.
Zingen vind ik leuk, maar dat durf ik niet. Voetballen is een paar jaar mijn passie geweest, maar na een jaar op de bank viel het kwartje. Ik ben niet bepaald de topscorer van het team. Al met al heb ik dus echt mijn best gedaan om een talent te vinden, maar ik heb het nooit gevonden.

Wanhoop
Als je bijna alles al hebt geprobeerd, word je wanhopig. Goed, er zijn genoeg mensen die vinden dat ik leuke stukjes kan schrijven, maar dat kan toch niet alles zijn?
Sinds twee jaar ben ik fanatiek aan het verven. Bijna alle meubels in ons huis heb ik zelf van een likje verf voorzien. Nu we aan het einde van de ruimte zijn, vond ik het tijd voor iets nieuws. Nu maak ik dus schilderijen. Misschien heb ik wel talent.

Het is een giraffe
Vorige week schilderde ik mijn eerste werk. Mijn vriend vond het fantastisch, dus durfde ik het aan anderen te laten zien. De reacties waren zeer uiteenlopend.
‘Lijkt me hartstikke moeilijk, abstract schilderen.’
‘Nee joh, het is juist heel gemakkelijk, het hoeft namelijk nergens op te lijken!’

Niet overwegend positief dus, maar joh, smaken verschillen en dit was vast geen kenner. Ik besloot mijn moeder te vragen.
‘Wat is het?’
‘Het is een giraffe, dat zie je toch!’

Ik zie hoe mijn moeder haar hoofd kantelt om de giraffe te ontdekken. Er is geen giraffe, het is gewoon een abstract kunstwerk. Dit is het moment waarop ik mezelf dramatisch voor mijn hoofd sla.

Ellen
Misschien is abstract niet mijn ding. Ik besluit Ellen (zie foto) nog eens te schilderen. Op de middelbare school was ze het toppunt van mijn oeuvre. Niet bijzonder geslaagd, ook niet bijzonder mislukt. Ellen is reeds voorzien van een kapsel, een jurk en een behangetje op de achtergrond.
Detail: Ellen moest gepointilleerd worden. Wat een schijtklus. Maar het was vast de moeite waard.
‘Lieverd, wat vind je ervan?’
‘Alweer? Ik moet eerst het eindresultaat zien, zei ik toch, jij wilt gewoon een gewenst antwoord.

Ik sta op het punt om schilderen van mijn lijst van talenten te strepen.
In plaats daarvan streep ik ‘het herkennen van echte kunst’  van zijn lijstje af.

© Beeld: privébezit
Lees hier meer blogs van Mayke