Technisch ongemak

geen

Er kwam rook uit de broodrooster en het licht ging uit. Ook al was het zondagochtend half negen, ik was wel wakker genoeg om te beseffen dat er waarschijnlijk een causaal verband was tussen beide gebeurtenissen. Ik snelde daarom naar de stoppenkast, waar ik het probleem op zou lossen door alle schakelaars weer omhoog te zetten. Vervolgens zou ik mijn geroosterde boterham eten, een fijne verse kop koffie drinken en helemaal zen naar yoga gaan.

Oh voorzienigheid
Helaas. Toen ik de provisorische stoppenkast opendeed, staarden vier ouderwetse stoppen me aan. In het schemerdonker probeerde ik te ontdekken welke stop het begeven had. Gelukkig lagen er – oh voorzienigheid – nieuwe stoppen in de stoppenkast. Ik draaide en pielde wat, maar het licht bleef uit. Net toen ik dacht dat ik de spullen uit vriezer misschien alvast maar buiten moest zetten, ontdekte ik de aardlekschakelaar. Nadat ik die een zwieper had gegeven, begon de koffie weer te lopen en ging de radio aan. Goddank.

Mannelijke hulp
Ik ben namelijk niet echt technisch onderlegd. Ik heb maar één methode echt goed onder de knie: apparaten die niet meer werken, uit- en vervolgens weer aanzetten. En dan hopen dat de boel weer werkt, wat meestal gelukkig ook het geval is. En anders wil ergens op slaan ook nog weleens helpen. Maar mocht  iets na tig keer uit- en aanzetten nog niet werken en geeft Google ook geen pasklare oplossing, dan zie ik me toch genoodzaakt hulp in te schakelen. Van een man. Dat moment probeer ik echter zolang mogelijk uit te stellen. Groot was dan ook mijn opluchting dat ik het zondagochtend af kon zonder mannelijke hulp.

Modem overleden
Helaas had ik iets te vroeg gejuicht. Toen ik terugkwam van yoga, leek mijn modem het begeven te hebben. Alleen de powerknop knipperde een beetje halfslachtig. Het eerste wat ik uiteraard deed, was het ding aan- en uitzetten. Hielp niet. Nog een keer. Hielp nog niet. Vervolgens zocht ik via mijn iPhone op internet naar oplossingen. Modem overleden, was in bijna alle gevallen het oordeel. Maar daar wilde ik niet aan.

Nachtje rust
Dus belde ik mijn vriend V. Door zijn instructies kwam ik erachter dat er geen verbinding meer was tussen mijn computer en het modem. Zijn conclusie luidde ook dat het apparaat morsdood was. Ik gaf me gewonnen. Maar voordat ik naar bed ging die zondagavond, zette ik het modem toch nog voor een laatste keer helemaal uit. Een nachtje rust zou ‘m misschien goed doen, redeneerde ik met mijn alfabrein en als fervent aanhanger van de ‘baat het niet dan schaadt het niet’-beweging. En warempel, de volgende dag begonnen alle lichtjes vrolijk groen te knipperen toen ik het ding weer aanzette. Voortaan wacht ik dus iets langer voor ik mannelijke hulp inschakel.

© Beeld:privébezit