Touren in Toscane

Met half dichtgeknepen ogen schiet ik naar beneden, terwijl Italiaanse vliegjes halverwege hun vlucht verrast tegen mijn gezicht aanknallen en mijn mond in vliegen. Het grauwgrijze grind spat tegen mijn blote kuiten op als ik door het groene landschap flits, een spoor van wild opstuivend zand achter me latend.
Ik zit op een mountainbike en schiet door het groene Toscaanse heuvellandschap.

Heuvel op heuvel af

Heuvel na heuvel fiets ik op, en heuvel na heuvel fiets ik af, met achter iedere bocht een ansichtkaartuitzicht, en op iedere heuveltop een rij cipressen en een pittoresk boerderijtje. Ik bedwing iedere berg die op mijn pad komt, geen spoor van zorgen aan mijn hoofd, afgezien van de vraag hoe ik aan het eind van de dag weer thuis kom.
Ik rijd op boerenweggetjes langs eindeloze velden, waar het graan kniehoog staat en de papaver bijna zichtbaar de grond uitschiet. Rechts van me vloeit een stroompje langs de weg, met kristalhelder water dat kolkt bij iedere grote steen.

Brandende zon
Ik heb geen idee hoe laat het is, ik gok een uur of vier. De zon is al lang over zijn hoogste punt heen, maar blijft volharden in haar verwoede pogingen de kleur van mijn huid te doen veranderen. Met succes: mijn armen zijn bruin en mijn neus voelt verbrand aan.
Met gevaar voor eigen leven sprint een hagedisje langs mijn voorwiel en ontkomt maar net aan een voortijdige beëindiging van zijn toch al niet al korte leven. Het scheelt maar een paar centimeter, maar hij heeft geluk.
 
Halfaangeklede boer
Een halfaangeklede boer staat in zijn wijngaard het hoge gras rond de bomen weg te maaien als ik met veel bravoure langsscheur. Hij kijkt op en ik zwaai. Dat vindt hij kennelijk maar niks: hij besluit mijn gezwaai te negeren en hoofdschuddend zijn gemaai voort te zetten. Het zal mijn outfit zijn.

Life is good
Het kan me niet schelen, ik zit op een fiets in de Italiaanse zon, de uitzichten zijn fenomenaal, de zon brandt en ik voel me fantastisch.
Life is good. Ik ga hier nooit meer weg.

Bron foto: Flickr