Verlof!

Nu onze dikke buiken niet meer achter het bureau passen, wordt het tijd om er een punt achter te zetten. Verlof it is!

Nog vier weken te gaan: wat is het ongelofelijk hard gegaan! We horen vaak dat vrouwen zeggen dat de laatste drie maanden zo lang lijken te duren, maar zo denken wij er allebei niet over. De tijd is voorbij gevlogen! Inmiddels is vriendin K. uit ons vriendinnengroepje van zeven ook zwanger en die staat nog aan het begin van het hele gebeuren. Als we haar verhalen horen, zeggen we ook: “Ooohhh, 12 weken zwanger, het lijkt wel gisteren”.

Terugkijkend op de zwangerschap mogen we in onze handjes knijpen van geluk. Allebei geen gekke complicaties of kwalen. We zijn er eigenlijk fluitend doorheen gewaggeld. Nu natuurlijk de laatste loodjes en we merken dat het fysiek toch wel zwaar wordt. Maar ja, het hoort erbij en we zijn enorm benieuwd naar het ‘uiteindelijke baksel’ dat uit de ‘oven’ gaat  komen. De bevalling is nog wel even een puntje waar we regelmatig zenuwachtig van worden, maar go with the flow lijkt een redelijk rustgevend motto.

Ook wat bloggen betreft lassen we even een pauze in. Conny is nog druk met verbouwen en binnenkort verhuizen (hopelijk op tijd) en Nadia geniet al van een welverdiend verlof! We zullen jullie na de eerste weken met baby bijpennen over ons leven dat waarschijnlijk 180 graden veranderd is. Onderwerpen als poepluiers, slapeloze nachten, lekkende tepels, totaalrupturen en kneuzige vaders zullen wellicht aan bod komen, maar hopelijk ook verwondering, prestatie, liefde, vertedering, oerkracht en emotionele mannen. We’ll keep you posted en voor nu enorm bedankt voor het lezen van onze blogs!

Liefs,
Nadia en Conny

Beeld: thinkstock