Het vliegtuigcomplot

Tja, dat vliegtuig. Dat is ook wat. Een Boeing 777 met 239 passagiers, die zomaar verdwijnt. En niet gisteren, nee al een tijdje terug. Toch is er nog maar weinig bekend. En tegelijkertijd heel veel. Misschien te veel, vraag ik mij af.

Vlucht MH 370 was een toestel van Malaysia Airlines, dus ligt de verantwoordelijkheid van het opsporen bij Maleisië. Echter, 25 landen zoeken mee. En die moeten allemaal informatie met elkaar delen, wat blijkbaar erg lastig is. Dus komen de Amerikanen met informatie, dan wordt die tegengesproken door de regering van Maleisië. En dat maakt het lekker overzichtelijk.

Zo is het zeer waarschijnlijk dat het toestel gekaapt is. Dat zei een Maleisische functionaris anoniem tegen het Amerikaanse persbureau AP. Nee, de piloot heeft zelfmoord gepleegd, zegt de voormalig vicevoorzitter van de Australische en Internationale pilotenvereniging. Het vliegtuig vloog langer door, meldt het Wall Street Journal op 13 maart, op basis van bronnen uit Amerikaanse veiligheidsdiensten. Neen, het vliegtuig vloog helemaal niet langer door, laat de Maleisische minister van transport diezelfde dag weten. Het vliegtuig vloog naar de Malediven, verklaarde een lokale krant aldaar omdat mensen de Boeing laag over hadden zien vliegen. Niets van dat alles, aldus wederom de Maleisische minister.

Krijgen jullie hierbij ook zo’n ‘AAAAAAAAAH’- gevoel? Gisteren las ik een stuk van Chris Goodfellows, een ervaren piloot die een eigen theorie uitzette. Het klonk erg logisch. Hij had het over brand. In zo’n geval zou het logisch zijn handmatig allerlei routinechecks uit te voeren dan wel uit te zetten, zoals ook de communicatieapparatuur. Ook de bocht die het vliegtuig maakte, was logisch in dit licht. Volgens Goodfellows heeft een piloot te allen tijde een kaart van de dichtstbijzijnde vliegvelden in zijn hoofd. Bij brand wil men het vliegtuig zo snel mogelijk aan de grond zetten, dus zette hij koers naar een vliegveld dichtbij: op de Malediven. Echter, door de brand zou het vliegtuig toch gecrasht zijn.

Vanochtend wordt er gerept van mogelijke brokstukken op een locatie ten zuidwesten van het Australische Perth. Totaal uit de richting van de Malediven. Dat is natuurlijk weer een heel ander verhaal. Gisteren las ik nog dat er aan boord 20 whizzkids waren die samen gemakkelijk de elektronische observatieapparatuur onklaar hadden kunnen maken. En dan hebben we nog het gerucht dat de Verenigde Staten veel meer weten dan ze zeggen. De Russische militaire dienst vindt het zeer verdacht dat de Amerikaanse marine de gewijzigde koers van de Boeing oppikte en deze bleef volgen, ook toen het vliegtuig recht afvloog op een ‘geheime’ militaire basis in de Indische Oceaan.

En hoe erg het ook is: ik ben vliegtuigmoe. Ik lees liever dat Lieke van Lexmond zwanger is. Over een tijdje zal er vast een officiële versie bovenkomen. Dan is er ineens een brokstuk of een zwarte doos gevonden. Wat het verhaal mag worden, moet nog blijken. En ook daarna zal het nog een hele tijd onrustig zijn met allerlei theorieën. Ik wens vooral de nabestaanden veel sterkte met dit teveel aan nieuws en te weinig aan feiten. Want voor hun is het toch het allerergst.