Wat zijn jullie nou voor getrouwd stel?

De foto bij dit stukje is gemaakt op een uitzonderlijk moment. Het was onze trouwdag, dus we droegen: trouwringen. Sinds die dag – meer dan een jaar geleden – heb ik het iets langer volgehouden dan mijn man, maar uiteindelijk zijn we allebei tot de conclusie gekomen die we van tevoren eigenlijk al getrokken hadden: ringen zijn niets voor ons.

Doe maar de goedkoopste
Bij de juwelier waren ze een beetje teleurgesteld. Ze hadden er de prachtigste ringen, in verschillende goudtinten, met allerlei diamantjes en briljantjes en nog meer dingen waar ik geen verstand van heb. Wij zeiden echter meteen al: doe ons maar de goedkoopste. Nou nee, zo ook weer niet hoor. Het moest wel een béétje tonen. Maar als het maar voor één dag is, ga je daar geen 1200 euro aan uitgeven.

Voor maar één dag? Het is toch voor de rest van je leven?

Laat je handen eens zien
Jazeker, we zijn van plan om de rest van ons leven samen te blijven. Maar de ringen, die zitten netjes in het doosje waarin we ze gekocht hebben. Wij staan er al niet eens meer echt bij stil. Tot we onlangs een vrijgezellenfeest hadden van een vriendengroep waar wij tot nu toe een van de weinige getrouwde stellen zijn. Op een gegeven moment merkte een van de mannen op dat Marcels rechter- én linkerhand geheel ringvrij waren. Hij riep mij erbij en zei: “Laat je handen eens zien.” Dus ik stak mijn beide handen op, niet wetend waarom.

“Wat zijn jullie nou voor getrouwd stel?”

Ik snapte er nog steeds weinig van, iets wat vast aan mijn gezicht te zien was, want er kwam al snel een toelichting: “Jullie dragen geen ringen!”

Liefde die irriteert?
O, is het dat. Ik glimlachte wat en haalde mijn schouders op. Al mijn hele leven heb ik een hekel aan sieraden. Het enige wat ik goed kan hebben, zijn oorbellen, want die voel ik niet zitten. Ik heb alles geprobeerd: armbanden, horloges, ja, ook ringen. Het is aan mij gewoon niet besteed. Ik ga eraan frunniken, het gaat me irriteren. Dat lijkt me nu net niet de bedoeling van iets wat je met liefde zou moeten dragen.

Dus nee, ik draag geen trouwring. Als je daar een kleine Google-zoektocht op loslaat, ontdek je dat er meer mensen zijn die hun ring liever niet dragen. Er wordt van alles aangedragen om in plaats daarvan te doen, want ja, dat je getrouwd bent moet natuurlijk wél voor de hele wereld zichtbaar zijn. Van suffe opties zoals de ring aan een ketting om je nek dragen tot nogal ingrijpende als een tatoeage met de naam van je partner (nooit! doen!); blijkbaar vinden velen het van levensbelang om een symbool van hun liefde te dragen.

Samen in een doosje
Ik kan niet zeggen dat ik erom maal. En als er dan toch symboliek moet zijn, dan maar zo: onze trouwringen zitten heel knus samen in een doosje, voor altijd bij elkaar. Net als wij.

Foto: privébezit