Wie dit leest is wellicht een zeikwijf

geen

Hoewel sommige Viva-vrouwen als kind in een ketel van augurkensap en lactacyd lijken te zijn gevallen, zijn de meesten van jullie uitzonderlijk lief en betrokken. Sinds ik begon met het tentoonspreiden van mijn woorden hier op deze lieve gekke website heb ik kennis gemaakt met jullie, mijn lezerspubliek.

Lieve lezers
Ik vind jullie lief. Stuk voor stuk. Denk ik. De forumonderwerpen zijn soms werkelijk waar bizar en mannen zijn vaak de vijand. Dit zijn de conclusies uit mijn observaties na een paar weken schrijven hier.

Een uitzonderlijk zachte landing als in een ballenbad vol lieve gele kuikentjes had ik niet verwacht. Gemixte reacties wel, en die kreeg ik ook. Sommigen van jullie waarderen mijn humor zeer (me love you longtime), anderen waren iets minder enthousiast (me love you short time).

Roze bril kwijt
Ik waardeer jullie reacties zeer. Er staan hier en daar daadwerkelijk pareltjes onder mijn stukken, met correcte spelling, stijl en interpunctie (nice!), maar het merendeel van de reacties komt echter van (naar ik vermoed) vrouwen die hun roze bril al een tijdje kwijt zijn.

Ik heb het uiteraard niet tegen jou, want jij doet dit soort dingen niet. Ik heb het tegen die kleine gekke meerderheid. De bontkraagjes tussen de Marokkaanse medemens. De capuchonnies tussen de blonde kaaskopjes. De banaangooiende randdebielen tussen de hartstochtelijke supporters.

Nieuwsgierig
Dat ze de tijd nemen om me op basis van mijn woorden psychoanalytisch te beoordelen en vervolgens hun ongezouten mening op te schrijven en voor de rest van de wereld achter te laten, vind ik oprecht immens schattig. En soms is het nog mooi geformuleerd ook.

Ik ben vooral benieuwd naar wat er in de hoofden van de reagerende popjes omgaat. Ik schreef geen nare woorden over hun zwembandjes, schoonmaakkwaliteiten of over hun double action zwaai-armen. Ik schreef over de dikke buik van mijn zwangere schoonzusje, over vleeskleurige onderbroeken en over een stapavond waar ik make-up droeg.

Verkeerde titel
Ik kan dan ook niets anders dan aannemen dat mijn aanvankelijke observaties en conclusies volledig onjuist waren en dat ik de titel van dit stuk moet aanpassen. Mijn oprechte excuses.

Wie dit leest is dus geen zeikwijf. Het moet zijn: wie hierop reageert, is wellicht een zwangere vrouw met een dikke buik in een vleeskleurige onderbroek met een sterke aversie tegen mannen met make-up.