Zelfbedachte dilemma’s

Het leven is leuker als je af en toe voor een dilemma staat. Maar de keuzes die ik meestal in het dagelijks leven moet maken – van het kaliber: pindakaas of hummus – zijn nou niet bepaald de hoofdbrekers die mij echt uitdagen. Daarom verzin ik gewoon af en toe zelf een dilemma.

Een van de leukste die ik de afgelopen tijd heb bedacht, is meteen ook een van de moeilijkste. Wat als ik mocht kiezen tussen morgen dertig kilo lichter wakker worden, of morgen wakker worden met het bericht dat mijn boek een bestseller is?

Mag het ook en-en?
Jeetje. Dat weet ik niet zo één-twee-drie. Ik ben ook meteen geneigd om vervolgvragen aan mezelf te stellen. Zoals: blijft die dertig kilo er voorgoed af? Zo ja, dan wordt deze optie erg aantrekkelijk. Mijn gewicht is al jarenlang een groot ding voor me. Aan de andere kant: als ik een bestseller heb, wat op zichzelf al ongelooflijk geweldig zou zijn, verdien ik naar ik aanneem flink wat geld. Dan heb ik dus de ruimte om een personal trainer in te huren, én een privékok die alles voor me klaarmaakt en de hele dag in de gaten houdt wat ik in mijn mond schuif.

Of is dat vals spelen, omdat ik het op die manier toch gewoon allebei krijg? Ach, wat kan mij het schelen. Het is een zelfbedacht dilemma, dus ik mag zelf de uitkomst bepalen.

Lame excuses
Dat is ook meteen zo leuk aan jezelf voor dilemma’s stellen: al is het niet echt, het geeft wel inzicht in wat je het liefst wilt. In mijn geval staan dus twee dingen boven aan mijn verlanglijstje. En het mooie is dat als ik die tegenover elkaar zet, ze allebei op hetzelfde uitkomen: gewichtsverlies. Wat houdt me dan tegen? Lame excuses: ik heb geen tijd, ik heb een blessure waardoor ik niet kan hardlopen, ik vind het moeilijk om me aan een dieet te houden.

Daarom stel ik mezelf voor het vervolgdilemma: wil je je excuseren voor je gewicht, of wil je er wat aan doen? Dat is een makkelijke.

CC foto: lisadragon