Zeven dagen genieten…

Nog twee nachtjes slapen, en dan wordt het weer genieten geblazen, zeven dagen en zes nachten lang. Achter de computer welteverstaan, want mij zie je niet in de barre kou in Leeuwarden staan, al ben ik blij dat zoveel anderen dat wél doen.

Ik heb het over het glazen huis een evenement waar ik ieder jaar letterlijk maanden naar uitkijk, gewoon, omdat het zo onwijs gezellig is. Ik weet nog heel goed dat de eerste editie plaatsvond van dit fantastische…ehhh…nee dat weet ik eigenlijk helemaal niet. Ik ben namelijk zo’n typische Ajax-supporter, jeweetwel, zo eentje die pas clubvoetbal gaat kijken wanneer er ten minste een halve finale is gehaald. Kortom, de eerste jaren van het glazen huis heb ik totaal niet meegekregen, ik vond het niet zo boeiend.

’s Nachts genieten
Pas sinds een jaar of drie heb ik het virus te pakken. Dat begon met af en toe de radio aan, lekker luisteren naar de mannen in het huis en al snel werd ik nieuwsgierig naar het visuele aspect, en zette ik de televisie erbij aan. Inmiddels vind ik het zó gezellig en zó leuk dat ik niet alleen overdag, maar ook ’s avonds en soms zelfs ‘s nachts zit te kijken. Mijn Mac, die het hele jaar een beetje stof staat te happen, wordt naast mijn pc neergezet, zodat ik de hele dag kan genieten van de livestream (want vermaak is leuk, maar er moet natuurlijk ook gewoon gewerkt worden). Dat ik me één weekje even iets minder kan concentreren, vind ik dan niet zo erg.

Positief
Wat ik dan zo geweldig vind aan Serious Request? Niet eens de muziek, al zou het zonder muziek een behoorlijk sfeerloos geheel zijn. Ook niet eens de keuze van de DJ’s, al ben ik de eerste om te zeggen dat Ekdom gemist zal worden dit jaar. Nee, wat ik zo leuk vind aan het glazen huis, is hetzelfde dat ik zo leuk vind aan kerst en aan een Europees- of Wereldkampioenschap voetbal. Als de sfeer er eenmaal lekker in zit, verandert ons nuchtere landje namelijk in iets dat verre van nuchter is. Dan worden we gul, dan worden we blij, dan denken we ineens met z’n allen aan anderen en kán er ineens van alles. Het is die sfeer waar ik heel gelukkig van word, dat ‘laten we het met z’n allen eens flikken hier’-gevoel. De kracht van positiviteit ten top. Dan kun je denken dat dat nep is, een bubbel, een momentopname, en dat kan. Maar tijdens die momentopname flikken we het dus ondertussen wel en dáár gaat het om.

Nog twee nachtjes slapen, en dan begint het feestje van het jaar. Een week lang gezelligheid, positiviteit en genieten. Hopelijk volgend jaar eens voor een goed doel in Nederland, want daar mogen we ons óók wel eens hard voor maken.