Zoete broodjes en gebakken lucht

Mijn vriendinnen organiseerden een high tea. Bij de gedachte alleen al kreeg ik acute jeuk. Flarden diep weggestopte herinneringen van de vorige high tea kwamen spontaan weer omhoog.
‘Hmm, lekker Mayke, scones met stukjes chocolade?’
Nee. Scones met verbrande rozijntjes.

Komt voor de bakker
Gelukkig weten mijn vriendinnen (al was het na die laatste high tea) dat ik geen keukenprinses ben, dus ik hoefde alleen maar thee mee te nemen. Toen ik de ene na de andere foto kreeg van de meest prachtige cupcakes, taarten en sandwiches besloot ik toch iets te bakken. Ik vond een pakket met een mix voor brownies, muffins en scones. Ik hoefde alleen maar water toe te voegen.

Aan de bak
Het enige wat er tussen mij en heerlijke baksels in stond was een gebrek aan tijd. Dat gaf niet zoveel, dacht ik nog, ik hoefde er immers alleen een plens water bij te gooien en de oven zou de rest van het werk doen. Zo stond ik om half één ’s nachts aan het aanrecht. Hup, mix voor brownies in een kom, 65 ml water erbij, beetje husselen et voilà. Chocolademelk.
Chocolademelk? Ik grijp naar de maatbeker en ontdek dat ik in mijn haast tien keer de benodigde hoeveelheid water heb toegevoegd.

Spetterend resultaat
Jammer dan. Gelukkig heb ik nog de muffins. Een keuken vol spetters herinnert me op pijnlijke wijze aan de volgorde ‘eerst de mixer in het beslag, dan pas de mixer aanzetten’. Stap twee is het gelijkmatig verdelen van het beslag over de vormpjes. En het aanrecht. En de vloer.

Zoete broodjes
Hoewel scones en ik een slechte geschiedenis hebben samen, heb ik er nu alle vertrouwen in. Er zitten geen rozijntjes in en de twee grootste beginnersfouten heb ik al gemaakt. Even later pulk ik met mijn vingers het taaie beslag uit de kloppers én de binnenkant van de mixer. Ik heb geen idee wat hier mis is gegaan, maar ik besluit het te negeren. Ik zet de muffins en de scones op een bakplaat en druk ze in de oven.

Het geheime wapen

Veel is er uiteindelijk niet vlekkeloos verlopen, maar daar had ik rekening mee gehouden. Terwijl ik, inmiddels diep in de nacht, twintig zielige hoopjes gebakken deeg van de bakplaat schraap, schuif ik mijn geheime wapen in de magnetron. Anderhalve minuut later verzuip ik de twintig treurige klompjes in een bak vol chocoladedip.

Commercieel talent
De volgende dag presenteer ik de scones en muffins, die door de dikke laag chocolade best eetbaar lijken, aan mijn vriendinnen. Ze feliciteren me met het feit dat ik heb leren bakken.
Ik feliciteer mezelf met het feit dat ik blijkbaar toch iets heb geleerd van mijn jarenlange carrière als bakkeres in de supermarkt. Als ik zelfs deze misbaksels kan verkopen heb ik in ieder geval commercieel talent. Mijn specialiteiten zijn zoete broodjes en gebakken lucht.
Bovendien kan ik als geen ander een poets bakken.

© Beeld: privébezit
Lees hier meer blogs van Mayke