Zwarte Piet

Ik denk dat het ons allemaal een beetje is overvallen. Net zoals die pepernoten, die elk jaar toch weer vroeger in de winkel lijken te liggen. De scholen waren net begonnen, de onderhandelingen waren nog in volle gang (nee, géén tutu naar school!) en het meegeven van fruit en bekers was tevens niet in het systeem opgenomen (de juf heeft vast wel wat te drinken voor je schat).

De speelgoedgids was al wel binnengekomen, maar lag netjes onder een stapel Viva’s te wachten tot het moment daar was om een verlanglijstje samen te stellen met het kroost, die met grote klodders lijm haastig uitgescheurde plaatjes op grote vellen zou gaan plakken, waar ouders vervolgens een hartverzakking van zouden krijgen (ik ben verdomme Sinterklaas niet en oh… eh…nee natuurlijk ben ik dat niet… nee, natuurlijk bestaat hij… plak maar lekker verder schat…).

En toen sloeg de vlam in de pan. Een aantal mensen dienden bezwaar in tegen Zwarte Piet. Nu kunnen we daar natuurlijk heel moeilijk over doen, wat we ook massaal deden, maar eerlijk is eerlijk: onze Zwarte Piet is gewoon een koloniale karikatuur van een zwarte man/slaaf. Dat heel veel mensen daar niet bij stil staan, omdat het een kinderfeest is en het al helemaal niet hun intentie is om dit feest te associëren met racisme, wil niet zeggen dat het daarom ook niet zo is. Kortom: ik kon er nog wel wat begrip voor opbrengen. Dat gold niet voor iedereen.

Voordat we het zelf in de gaten hadden, werd er een wij- en een zijkamp opgericht. Wij waren de (vooral) blanke mens, die vonden dat zij (de zwarte medemens) ONS feest gingen verpesten. En dat was niet zo. Het was slechts een kleine groep, die de oorzaak was van een wel heel rasgetinte discussie op allerlei sociale media. Blijf af van onze Zwarte Piet, ga terug naar je eigen land als je hier niet tegen kunt, oprotten al die allochtonen, verbied het Suikerfeest dan ook en nog meer van dat soort volkomen uit zijn verband getrokken gezwets.

Het had wellicht met een sisser af kunnen lopen, totdat de VN zich ermee ging bemoeien. Ineens lag het hele Sinterklaasfeest onder vuur. Een persoonlijke mening van mensenrechtenonderzoeker Verene Shepherd deed het vuur nog hoger oplaaien. Blijf af van onze Sinterklaas, ga lekker problemen in Syrië oplossen, doe iets aan kinderbesnijdenis, maar laat ons met rust! Want wij mensen houden niet van verandering. En wij Nederlanders houden al helemaal niet van bovenaf opgelegde verandering.

Misschien is het juist een goede zaak. Met Sinterklaas in het geding, willen we waarschijnlijk wel afzien van zwarte Piet in zijn huidige vorm. Kunnen we zo weer tot bedaren komen en rustig over deze verandering nadenken, wat improviseren met regenboogpieten, zwarte vegen of andere pakjes. We vinden vast wel een vorm die voor iedereen te accepteren valt. Als we maar niet vergeten waar het om gaat: het is en blijft een feest voor kinderen. Ook voor die kinderen uit het zij-kamp, die hier helemaal niet om gevraagd hebben.

Bron: meaduva