Het dagboek van een moeder in tijden van corona: ‘Meer chilltijd, betekent meer eten naar binnen proppen’

Anna&Eus

VIVA-Mama columnist en Volkskrant-journalist Anna van den Breemer schrijft over haar gezinsleven in tijden van het coronavirus. Want het blijkt niet eenvoudig: dochter Mia (4) en zoon Baran (2) thuis vermaken, effectief werken en haar relatie met columnist Özcan Akyol ook nog een beetje leuk houden.

Een nieuwe personal trainer

We hebben een nieuwe personal trainer in huis. Ze is vier jaar en vertoont dictatoriale trekjes.

Wanneer Mia ’s ochtends vroeg met slaperige oogjes en een warrige krullenbos de trap afwandelt, knuffel onder de arm, begint ze al: ‘We gaan zo sporten! Niet vergeten hè!’

We hebben onze muesli en boterhammen nog niet achter de kiezen, of ze sleept mijn blauwe gewichtjes – ooit aangeschaft toen ik meende dat het programma van de Australische fitgirl Kayla Itsines mijn leven zou veranderen – naar het kleed.

Rollende spieren en een gelukkig kind

‘We gaan beginnen,  jongens’, zegt ze. ‘Papa, jij mag die pakken.’ Ze wijst naar de dumbbells van tien kilo, die je echt niet op je tenen wil hebben.

‘Die heb ik niet nodig hoor’, zegt Eus. Hij gaat liggen en pakt Baran vast om hem boven zijn hoofd omhoog te duwen, op en neer, tot gillend genoegen van onze jongste telg in zijn ‘Sparkling Stardust in the Night’-pyjamaatje. Ik zie nu pas dat de opdruk lichtroze is, Baran tukt al een jaar in een meisjesoutfit.

‘Opschepper’, zeg ik, maar ik smelt natuurlijk bij dit uitzicht. Rollende spieren en een gelukkig kind, wat wil een mens nog meer in thuisisolatie?

‘En nu ik!’ beveelt Mia.

Daarna doen we twintig squats, gevolgd door een plank van een halve minuut. Mijn vriend heeft het repertoire één keer als grap voorgedaan, gestolen uit zijn eigen sportroutine, en nu komen we er niet meer onderuit.

Lees ook:
‘Straks krijgt mijn moeder corona! Zij weet niet beter, maar jij wel’

Sjaak afhaak-gedrag

In een rijtje lopen we door de gang tijdens de lunges. Baran struikelt altijd, hij is niet de handigste.

Een beetje extra beweging kan ik wel gebruiken. De run van 10 kilometer, waarvoor ik me had ingeschreven, gaat niet door en mijn “trainingen” schieten erbij in. Ik zou allerlei redenen kunnen verzinnen, maar eigenlijk is er geen excuus voor dit Sjaak afhaak-gedrag.

’s Avonds eet ik me ongans aan dropjes en chips. Ik begin te begrijpen dat mijn doorgaans redelijk gezonde eetpatroon vooral veroorzaakt wordt door tijdgebrek. Meer chilltijd, betekent meer eten naar binnen proppen, zo simpel is het.

Poepsessie als topsport

Baran is inmiddels afgehaakt, hij staat gebukt in een hoekje een moeilijk gezicht te trekken. Zijn poepsessie ziet er ook uit als topsport.

Ik bedenk me dat we hem eigenlijk vaker op het potje moeten zetten; deze quarantaine is het ideale moment om een kind definitief zindelijk te krijgen. Maar ik ben ook wel een beetje klaar met alles dat zogenaamd moet.

‘Zie ik er gespierd uit, Mia?’vraagt Eus terwijl hij tegen de muur zit.

Ja, papa!’

Hij kijkt naar mij. ‘Leer van je dochter! Zij geeft mij wél complimentjes.’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Anna van den Breemer (1984) woont samen met haar man Özcan Akyol, dochter Mia en zoon Baran in hartje Deventer. Ze werkt voor de Volkskrant, waar ze veel over opvoeden schrijft, en is columnist voor VIVA Mama. Recent verscheen van haar hand het boek 'Alle ouders klungelen maar wat aan.'