Het dagboek van een moeder in tijden van corona: ‘Mijn vriend was jarig en ik wilde een feestelijk ontbijt organiseren’

Anna&Eus

VIVA-Mama columnist en Volkskrant-journalist Anna van den Breemer schrijft over haar gezinsleven in tijden van het coronavirus. Want het blijkt niet eenvoudig: dochter Mia (4) en zoon Baran (2) thuis vermaken, effectief werken en haar relatie met columnist Özcan Akyol ook nog een beetje leuk houden.

Mijn vriend was jarig en ik wilde een feestelijk ontbijt organiseren.

Discretie bleek echter lastig, met een enthousiaste peuter in huis die dolgraag wilde helpen.

‘Papa, ik ga niets zeggen over de taart die je krijgt!’ zei Mia de avond ervoor. ‘Want dat is een verrassing!’

Op de taart had ik een afbeelding van de Deventer skyline laten afdrukken, tot groot ongenoegen van de kinderen die om Paw Patrol hadden gesmeekt (‘Vindt papa ook leuk!’)

‘De taart ziet er mooi uit hoor, schat’, zei de bijna-jarige-job toen we in bed lagen.

‘Nou! Heb je al in de doos gekeken?’ protesteerde ik. Echt verbaasd was ik niet. Mijn vriend is dodelijk nieuwsgierig en houdt niet van verrassingen. (Elke verjaardag waarschuwt hij me: ‘Als je een surpriseparty organiseert, dan maak ik het uit.’)

De volgende ochtend slopen de kinderen en ik de trap af.

Mia bracht kommetjes naar de tafel en legde op iedere plek een mini doosje Kellog’s ontbijtgranen neer, de Choco pops bewaarde ze voor zichzelf.  Sinds de aankoop twee dagen eerder was ze elk uur even bij de doosjes in de kast gaan kijken.

‘Kan ik nog wat doen, mama?’ vroeg ze.

Het viel me op dat ze, tijdens deze coronacrisis, zoveel ouder en wijzer leek te zijn geworden . Of had ik eindelijk de tijd om de transformaties echt te zien? Ik hoefde niet meer te doen alsof ze een nuttig hulpje was, ze was het ook echt.

Baran was met zijn kont in de kuip van de kinderstoel gaan zitten, zijn beentjes bungelend over de rand. Ik zag aan zijn rode mond dat hij al was begonnen aan de aardbeien.

Daarna was het tijd om Eus te halen.

‘Happy birthday!’ zongen de kinderen met stralende gezichtjes.

Alles zag er prachtig uit, maar ik was mezelf vergeten.

Ik keek naar de eitjes en croissantjes, het jurkje van Mia, het overhemd van Baran en naar mijn eigen smoezelige badjas, met daaronder twee benen met stoppeltjes. Pulkend met mijn wijsvinger verwijderde ik vlug de slapertjes uit mijn ogen – alsof dat het verschil zou maken.

Ik dacht terug aan de eerste maanden samen met mijn vriend, hoe ik, als ik naast hem wakker werd, naar beneden sloop om mascara op te smeren, een kloddertje tandenpasta in mijn mond stak, en mijn lichaam opfriste met vochtige doekjes. Om me vervolgens in ‘woke-up-like-this-stijl uit te rekken: ‘Oh, is het al ochtend?’

‘Ben zo terug!’ Ik rende naar mijn kledingkast boven en trok snel een jurkje aan.

Gelukkig heeft de onzekerheid van het begin van onze relatie plaatsgemaakt voor vertrouwdheid, maar een beetje leuk aan het ontbijt zitten is toch wel fijn.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Anna van den Breemer (1984) woont samen met haar man Özcan Akyol, dochter Mia en zoon Baran in hartje Deventer. Ze werkt voor de Volkskrant, waar ze veel over opvoeden schrijft, en is columnist voor VIVA Mama. Recent verscheen van haar hand het boek 'Alle ouders klungelen maar wat aan.'