Marjolein heeft sinds de lockdown geen inkomen: ’13 jaar opbouwen en straks weer opnieuw beginnen’

Marjolein (39) van schoonheidssalon Beauty Elements uit Hilversum heeft het niet makkelijk. ‘Ik besef dat er mensen zijn die het nog erger hebben, hoor. Maar ik kan natuurlijk alleen maar voor mezelf spreken en dat betekent dat ik, zonder hulp van vrienden en familie, al over de kop was geweest’, begint ze. Ze runt haar zaak al 13 jaar, is alleenstaande moeder en woont samen met haar zoontje van 8.

Laten we vooropstellen: Marjolein is een rasoptimist. Ze zegt aan het begin van ons gesprek: ‘Natuurlijk wil ik dicht blijven als het de gezondheid bevordert, maar dan wil ik wel graag dat er vanuit de overheid wordt gekeken naar de mensen die langzaamaan kapotgaan. Als ik niet zo sterk zou zijn, denk ik dat ik aardig in zou storten. Dat heb ik af en toe ook wel, eerlijk gezegd.’

Tussen wal en schip door regelingen

Op het nieuws hoor je niet anders: regelingetje hier, vergoedinkje daar. Je zou zeggen: geld genoeg voor ondernemers, maar die zijn net niet voor Marjolein. ‘Ik verdien niet genoeg voor de tegemoetkoming vaste lasten (TVL). De regeling voor Q4 2020 loop ik ook mis; ik heb nog genoeg omgezet, want we zijn half december dichtgegaan en Q4 loopt van oktober tot december. Dus daar krijg ik niks voor; ik heb niet meer dan dertig procent omzetverlies. Voor Q1 van dit jaar zal ik wel wat krijgen, maar dat komt pas in maart. Het enige waar ik voor in aanmerking kom is de TOZO, de 1000,- van de gemeente, maar die heb ik nog niet gehad en we zijn vijf weken verder. En dan heb ik nog vrij lage kosten, privé. Maar alles gaat wel gewoon door. Hypotheek, huur, boodschappen.’

Lockdown 1

Vorig jaar februari verhuisde de schoonheidsspecialiste naar een nieuwe ruimte. Gezellig inrichten, er een mooi plekje van maken, de borg betalen; ze zag het als nieuwe investering en nieuwe start. ‘Supergaaf natuurlijk. Wel jammer dat ik na zes weken voor twee maanden m’n toko kon sluiten. Maar die lockdown was te doen: we kregen vrij snel de beloofde 4000,- euro van de overheid, ik heb nog wat kadobonnen verkocht. Dus dat was niet zo’n drama voor mij. Maar ik had op het einde wel zoiets van: hup, we moeten weer aan de slag.’

Fijn dat ze de kadobonnen verkocht, maar dat betekende wel dat ze daarna niet heel veel omzet had. Ook merkte ze een terugloop in klanten. ‘Het was zo’n zestig procent van wat normaal was. Ik snap dat ook hoor, dat mensen misschien toch bang zijn. Ik kan niet garanderen dat ik niks heb, want ik heb een naar schoolgaand kind en een contactberoep. Uiteraard hanteer ik de hygiënische voorzorgsmaatregelen, maar een honderd procent garantie is er gewoon niet.’

Goede buffer opbouwen en opnieuw beginnen

‘Doordat ik net was verhuisd, waren de spaarcentjes die ik had opgebouwd ook al redelijk geslonken. Ik kon het wel weer ietsjes opbouwen, maar het potje raakte langzaam leeg.’ En toen was het begin december en hoorde Marjolein dat ze weer dicht moest. De moed zonk haar wel een beetje in de schoenen: ‘December is mijn topmaand, normaal gesproken. Ik dacht: lekker een goede buffer opbouwen en opnieuw beginnen.’ Maar dat liep anders. Marjolein hoopte op een kleine vergoeding, ook al was het maar de helft van de vorige keer. Maar dat bleef uit.

Geen inkomen tijdens lockdown 2

Dat betekent dat ze al sinds half december geen inkomen heeft, maar alles wel doorloopt. Gelukkig kan ze op steun van m’n ouders rekenen, hebben een aantal klanten gezegd dat ze wel vooruit willen betalen en eet ze af en toe bij haar vriend. ‘Het komt dus heus wel goed, maar ik ben een zelfstandige vrouw en dat ik afhankelijk ben van anderen, voelt heel rot. Vooral ook het uitzichtloze hè, wanneer is dit voorbij? En ik snap gewoon niet dat er geen hulp is. Er wordt gezegd: je moet dicht, maar er staat niets tegenover. Dat kan toch niet?’

‘Na 13 jaar opnieuw beginnen, dat doet zeer’

‘Het gekke is: voor dit gebeuren hoefde ik helemaal niet zuinig te leven. Ik had een prima salaris en kon doen wat ik wilde. Dus dit voelt echt als een grote stap terug. En ik voel me er best ongelukkig door, ik heb het leukste werk wat ik kan bedenken, ik mis m’n klanten en ik heb er niet voor gekozen om thuismoeder te zijn. Natuurlijk is het fijn dat ik veel met m’n kind kan zijn, maar ik ben echt een leuker mens als ik gewoon lekker kan werken. Ik ben een onwijs zelfstandige vrouw, werk al 13 jaar in en aan dit bedrijf en dan valt dat ineens weg. Ik kan straks letterlijk opnieuw beginnen en dat doet wel zeer.’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief

 

Selien (27) woont in Kortenhoef, een klein dorpje nabij 't Gooi, met haar vriend en hun Roemeense hond Bimmer. Verwondert zich dagelijks over duizend en één dingen, valt regelmatig over haar eigen voeten en beoefent (zonder enig sportief talent) alle mogelijke sporten om in shape te blijven, maar laat chocola nooit staan. Voor freelance avonturen volg je haar via Instagram op @selienkoster