Ze werkte dertien jaar binnen de strafrechtketen en is binnenkort te zien in de nieuwe talkshow True Crime Today, dat te zien is op Net5. Samen met VIVA blikt ze terug op de lessen die haar werk haar heeft geleerd en vertelt ze waarom ze hoopt dat mensen wat minder snel oordelen.
‘Ik wilde vroeger het liefst bij Peter R. de Vries werken’
Parissima wist al op jonge leeftijd dat ze iets wilde doen met criminaliteit; ze wilde graag begrijpen waarom bepaalde mensen doen wat ze doen. "Vanaf jonge leeftijd heb ik een grote interesse in crimineel gedrag”, legt ze uit. “Het liefst wilde ik werken op de redactie van Peter R. de Vries."
Vooral de vraag waarom de ene persoon een heel ander pad bewandelt dan de ander, hield haar bezig: ”Waarom gaat de ene jongere in zijn of haar puberteit drugs uitproberen en de andere niet? Ook al kom je uit hetzelfde gezin? Heeft dit te maken met je vrienden? Of met je karakter? En hoe komt het dan dat je bepaalde vrienden uitkiest?”
Toen ze ontdekte dat er een studie bestond waarin strafrecht, psychologie en sociologie samenkwamen, hoefde ze niet lang na te denken. ”Toen ik hoorde dat er een studie Criminologie bestond waarin de vakgebieden strafrecht, psychologie en sociologie worden gecombineerd, wist ik dat ik dat wilde gaan doen.”
‘Ik dacht op een gegeven moment dat iedereen in Amsterdam een strafblad had’
Dertien jaar werkte Parissima binnen de strafrechtketen. Een periode waarin ze talloze verdachten sprak, slachtoffers ontmoette en van dichtbij zag waartoe mensen in staat zijn. "De vreselijke dingen die mensen elkaar aandoen en die sommige mensen overkomen, dat doet wel iets met je mensbeeld”, vertelt ze.
Ze verbaasde zich regelmatig over het gebrek aan empathie dat ze tegenkwam. "Mijn cliënten hadden vaak vooral veel medelijden met zichzelf. Zij vonden zichzelf slachtoffer van de overheid, regels en beleid. Vaak klopte dit ook deels, maar welk aandeel zij hier zelf in hadden zagen zij meestal niet.”
Toch zag ze het ook als haar taak om mensen verder te helpen: ”De balans vinden tussen de verdachte of dader weer vooruithelpen, maar hen ook iets bijbrengen over hun eigen verantwoordelijkheid en nadenken over de gevolgen voor anderen, vond ik een mooie uitdaging."
Na jaren werkzaam te zijn geweest in die wereld begon haar blik op de samenleving langzaam te verschuiven. "Ik merkte wel dat ik op een gegeven moment dacht dat iedereen in Amsterdam een strafblad had”, vertelt Parissima. “Rationeel wist ik natuurlijk wel dat dit niet klopte, maar dat was wel het moment waarop ik dacht: ik moet hier op de een of andere manier een creatieve uitlaatklep tegenoverstellen.”
‘Mensen denken vaak dat ik een soort CSI-detective ben’
"Mensen denken vaak dat je een soort CSI-detective bent die op crimescenes naar DNA aan het speuren is en bewijs aantoont in een laboratorium.” Maar de werkelijkheid zag er heel anders uit, vertelt Parissima. "Mijn werk richtte zich vooral op het inschatten van risico's, gedragsverandering en de rechter adviseren."
Crimineel gedrag is zelden zo zwart-wit
Volgens Parissima bestaat er ook een hardnekkig misverstand over mensen die een strafbaar feit plegen. "Dat criminelen altijd bewust kiezen voor een criminele carrière en dit met een uitgedacht plan uitvoeren om bijvoorbeeld rijk te worden.” In de praktijk blijkt het namelijk meestal veel ingewikkelder.
"De plek waar je wieg staat, de omstandigheden waarin je opgroeit, je omgeving en de kansen die je kan krijgen zijn veel bepalender om crimineel gedrag te ontwikkelen.” Ook ziet ze regelmatig hoe kwetsbare mensen juist worden misbruikt: ”Regelmatig zag ik mensen met een verstandelijke beperking die werden gebruikt om klusjes te doen of hun bankrekening beschikbaar te stellen. Zij hadden vaak geen idee wat ze verkeerd hadden gedaan en wat er daarna allemaal gebeurde binnen het strafproces.”
Juist daarom vindt ze het belangrijk om verder te kijken dan alleen het strafbare feit. Parissima: ”We hoopten hen een stukje weerbaarder te maken voor de toekomst.”
‘Ieder verhaal heeft meerdere kanten’
Binnenkort is Parissima te zien in True Crime Today op Net5. Ze hoopt dat kijkers na afloop niet alleen onthouden wie een misdrijf heeft gepleegd, maar vooral ook begrijpen hoe ingewikkeld de werkelijkheid vaak is.
"Ik hoop dat kijkers gaan zien dat ieder verhaal meerdere kanten heeft en dat het belangrijk is om al die kanten te horen voordat je je oordeel vormt”, aldus Parissima.
Zo herinnert ze zich een zaak die dat volgens haar goed illustreert. "Er kwam een keer een jongeman bij me die verdacht werd van huiselijk geweld. Hij had zijn vader geslagen.” Maar pas tijdens de gesprekken kwam het volledige verhaal naar boven.
"Hij vertelde dat hij jarenlang seksueel was misbruikt door zijn vader en er die dag achter was gekomen dat dit bij zijn broertje ook was gebeurd. Toen knapte er iets in hem”, vertelt ze. ”Hij was eigenlijk meer slachtoffer dan dader, maar zat wel in het verdachtenbankje.” Juist daarom vindt Parissima het belangrijk om niet alleen naar de daad te kijken, maar ook naar alles wat eraan voorafging.
‘Het gaat niet alleen om wie het heeft gedaan, maar ook waarom’
Veel true crime-programma's draaien uiteindelijk om dezelfde vraag: wie is de dader? Volgens Parissima is dat begrijpelijk, maar minstens zo interessant vindt ze de vraag die daarna komt: volgens haar begint het echte verhaal pas als duidelijk is wie verantwoordelijk is.
"Als de dader bekend is, dan is het heel belangrijk om te weten waarom iemand tot zijn daad is gekomen, wat eraan vooraf is gegaan en of er patronen waren in iemands leven die uiteindelijk hebben geleid tot dit delict.” Juist díe kennis kan volgens haar helpen om soortgelijke situaties in de toekomst te voorkomen.
"Vaak blijkt dat er al allerlei signalen lagen bij verschillende instanties, maar dat deze niet met elkaar werden gedeeld. Ik vind dat echt een gemiste kans.”
Tekst loopt door onder de afbeelding.

‘Alleen zwaarder straffen lost de problemen niet op’
Door haar werk ziet Parissima ook hoe snel mensen een oordeel klaar hebben over strafzaken. Zeker wanneer een zaak veel media-aandacht krijgt. "Ik hoop dat mensen genuanceerder kijken naar het goed georganiseerde rechtssysteem dat wij hebben”, aldus Parissima.
Volgens haar wordt er vaak geroepen dat rechters in Nederland te licht straffen, terwijl de werkelijkheid veel complexer is: ”Alleen zwaarder straffen lost de problemen niet op die er zijn in de maatschappij.” Ze wijst er ook op dat juist de combinatie van straffen én begeleiden een belangrijk onderdeel is van het Nederlandse strafrecht.
"Dat je een advocaat krijgt toegewezen als je bent aangehouden, dat er iemand van de reclassering langskomt en dat je bijvoorbeeld met een enkelband naar school kunt blijven gaan, zijn hele sterke waarden in ons strafrecht.” Dat betekent echter niet dat alles perfect is.
"Ik vind ook dat er soms te juridisch naar een zaak wordt gekeken en te weinig naar het slachtoffer en wat een rechterlijke uitspraak doet met de samenleving. Maar over het algemeen roepen mensen wel erg snel wat er allemaal mis is.”
Waarom blijven we naar true crime kijken?
Dat true crime populairder is dan ooit, verbaast Parissima niet: ”Het is rauw, het is spannend, het raakt aan iets dat voor je gevoel ver weg staat van je eigen leven.” Volgens haar kijken we gefascineerd naar mensen die grenzen overschrijden en zich weinig aantrekken van regels.
"Dat er mensen zijn die zo leven, vinden we maar al te interessant om naar te kijken en te volgen.” Toch plaatst ze daar meteen een kanttekening bij. "Wij kunnen die tv of laptop weer uitzetten en uit dat leven stappen”, legt ze uit. “Als dat je echte leven is, is er weinig om te benijden.”
‘Het criminele leven wordt soms te veel verheerlijkt’
"Ook ik vind het heerlijk om te bingen en helemaal meegenomen te worden in het verhaal.” Maar Parissima ziet tegelijkertijd ook een risico.
"Wel vind ik dat het criminele leven soms te veel verheerlijkt wordt."
De werkelijkheid ziet er volgens haar namelijk heel anders uit dan de luxe levens die soms worden getoond. ”Ik heb veel verdachten en daders gesproken en in hun levens was maar weinig van deze glamour te bekennen. Schulden, angst, ruzie, altijd achteromkijken, onzekerheid, teleurstelling, verdriet en op straat slapen is vaak de harde realiteit.”
‘We oordelen vaak voordat we alle feiten kennen’
Niet alleen in documentaires, maar ook op social media ziet Parissima hoe snel mensen een mening vormen, al vindt ze dat ergens ook wel begrijpelijk. "Het is logisch dat als er een bijzondere of heftige zaak in het nieuws komt, we gaan speculeren.”
Toch zou ze willen dat mensen zichzelf iets vaker afremmen. "Het zou goed zijn als mensen de tijd zouden nemen om te wachten tot er meer informatie is of om hun beeld te nuanceren”, aldus Parissima.
Volgens haar wordt bovendien vaak vergeten dat achter iedere zaak meerdere families schuilgaan. "Is het nodig om een verdachte meteen de hel toe te wensen? Ook deze persoon heeft familie. Het is goed om erover na te denken hoe kwetsend sommige uitspraken zijn.”
Die oproep geldt volgens haar net zo goed voor slachtoffers: ”Een beetje meer inlevingsvermogen zou denk ik voor iedereen goed zijn.”
‘Ik heb geleerd op mijn gevoel te vertrouwen’
Na dertien jaar werken binnen het strafrecht zou je misschien verwachten dat Parissima wantrouwender is geworden. Zelf ervaart ze dat anders. "Nee, gelukkig niet”, ontkracht ze. Ze laat zich nog altijd niet tegenhouden om nieuwe mensen te ontmoeten of eropuit te gaan. "Wel ben ik altijd alert en scan ik situaties om me heen”, voegt ze daaraan toe.
Dat heeft haar volgens haarzelf iets waardevols opgeleverd: ”Ik heb een goed kompas ontwikkeld voor mensen en situaties. Als ik voel dat het niet helemaal goed zit, dan kan ik daar eigenlijk altijd op vertrouwen.”
Televisie kan meer zijn dan alleen entertainment
Met de nieuwe talkshow True Crime Today hoopt Parissima niet alleen spannende verhalen te vertellen, maar ook iets uit te leggen over de wereld achter een strafzaak. "Televisie heeft een groot bereik en door goed uit te leggen hoe bepaalde zaken in elkaar zitten kan dit bijdragen aan meer begrip, verbinding en nuancering.”
"Ook mensen die misschien geen zin hebben om lange artikelen te lezen, bereik je dan toch. Een uitgelezen kans om uit te leggen hoe complex sommige strafzaken zijn en een open discussie te voeren."
Ze vindt het mooi dat mensen geïnteresseerd zijn in misdaadzaken en onderzoeksjournalistiek, zolang feiten en meningen niet door elkaar gaan lopen: ”Zo lang het vooral hardop denken is, zie ik daar niet per se een risico in.”
Parissima heeft veel waardering voor onderzoeksjournalisten die zich echt vastbijten in een zaak. "Zij hebben in sommige podcasts meer feiten boven tafel gekregen dan de recherche destijds”, legt ze uit.
Waar ze zich wel zorgen over maakt, zijn mensen die speculaties presenteren als feiten. "De mensen die het hardst roepen zijn vaak nog nooit op die plekken geweest, hebben er geen onderzoek over gelezen, maar zorgen wel voor veel geluid en oproer."
Ze sluit af met een glimlach: ”Maar verder vooral genieten van alle true crime-series en podcasts zou ik zeggen!"
Samen met advocaat Jan-Jesse Lieftink maakt Parissima tweewekelijks de podcast Diagnose Gestoord, te beluisteren via Spotify.
