Opeten of weggooien?

Gisteravond kreeg ik een flinke preek van m’n huisbazin. Of ik alsjeblieft geen eten meer in haar prullenbak wil gooien, want ze kan het echt niet langer aanzien.

“Er is in twee derde van de wereld hongersnood en dan ga jij eten weggooien?” zei ze. “Gooi het maar in je eigen prullenbak, dan hoef ik het tenminste niet meer te zien.” Ik voelde me aangevallen en reageerde een beetje gepikeerd. “Wat moet ik dan, bedorven eieren en beschimmelde broccoli eten?” Alsof ik niet weet dat er mensen honger lijden en dat het asociaal is dat ik een krop sla een week in de koelkast laat liggen en hem uiteindelijk weggooi.

M’n huisbazin heeft natuurlijk helemaal gelijk. Het is ook raar dat ik zo makkelijk met eten om ga, en dat er mensen een moord zouden doen voor een stukje broccoli. Maar wat moet ik dan? Ik had me juist een paar weken geleden voorgenomen om voor een hele week boodschappen te doen, in plaats van per dag te halen waar ik zin in heb.

Ik heb alleen zo’n onvoorspelbaar en druk leven dat ik regelmatig onverwachts een hele week niet thuis eet. Met als gevolg dat ik een week later eten moet weggooien. Want sorry, ik ga geen beschimmelde groenten of bedorven kip eten.

Hoe kan ik dit tegen gaan? Ik kan het toch moeilijk opsturen naar Afrika? In het vervolg ga ik toch maar weer per dag eten kopen. Alleen eieren kan je niet per stuk kopen bij de supermarkt. Dus de kans is groot dat ik uiteindelijk toch vijf van de zes eieren moet weggooien. En een pak yoghurt krijg ik ook niet op in m’n eentje.

CC foto: Robert S. Donovan