Ik ging in m’n eentje uit eten in een romantisch restaurant op Valentijnsdag

valentijnsdag

In je eentje uit eten gaan is voor veel mensen best een dingetje, laat staan op de meest romantische dag van het jaar. Ik ging de uitdaging aan en reserveerde een diner voor één op Valentijnsdag.

In mijn eentje een valentijnsmenu bestellen terwijl ik me tussen de verliefde stelletjes begeef. Ongemakkelijker kan bijna niet. Toch heb ik mezelf overtuigd dat ik ervoor moet gaan – ik heb zelf jaren in de horeca gewerkt en had altijd bewondering voor mensen die zonder enige schaamte in hun eentje een driegangenmenu wegwerkten. Ja, in mijn uppie dineren in een restaurant staat zéker op mijn bucketlist.

De voorbereidingen voor mijn solo valentijnsdiner zijn al redelijk ongemakkelijk te noemen. Als ik een restaurant heb gevonden waar ze een superromantisch menu aanbieden – denk aan een valentijnscocktail bij binnenkomst en als voorgerecht kleine hapjes om samen te delen –  bel ik om een tafeltje te reserveren. Dat gaat ongeveer zo:
‘Heeft u voor aanstaande zondag nog een tafel vrij?’
‘Jazeker! Komen jullie gezellig met z’n tweeën?’
‘Nee, ik kom alleen. Ik wil graag het valentijnsmenu reserveren. Kan dat?’
‘O.. eh, ja dat kan natuurlijk ook. Staat genoteerd!’

De dag zelf ben ik best een beetje zenuwachtig. Hoe zullen mensen naar me kijken? Zullen ze over me praten of zelfs om me moeten lachen? Ik hoop dat het niet al te ongemakkelijk wordt.

Bij binnenkomst word ik vriendelijk ontvangen door de bediening. Het restaurant is helemaal in valentijnssfeer: rode servetten, grote harten voor de ramen en een shitload aan kaarsen. Veel tafeltjes zijn al bezet. Eén door een stel vriendinnen, één door een  gezin met kinderen en de rest door love birds. Ik mag zelf een plaats uitkiezen en ga tussen twee stelletjes zitten die hand in hand romantisch in elkaars ogen kijken. Mijn tafel is voor twee gedekt en tot en met het voorgerecht blijft dat ook zo, waardoor het eruitziet alsof ik in de steek ben gelaten door m’n date. Alsof ik me nog niet eenzaam genoeg voelde.

Hoewel ik me al de hele dag heb verheugd op de gratis liefdescocktail – een goed middel om mijn zenuwen te laten verdwijnen, zo dacht ik – ziet het ernaar uit dat ik daarnaar kan fluiten. Terwijl ik zie dat alle tafeltjes om mij heen een fancy uitziend roodkleurig drankje krijgen, slaat de bediening mij doodleuk over. Omdat de cocktail alleen voor stelletjes is? Omdat het triest is om in je eentje een cocktail weg te slurpen? Het is mij een raadsel. En dan moet het driegangenmenu nog komen…

Check in mijn vlog hieronder of ik de date met mezelf heb overleefd.

Meer Jess test? Hier vind je alle artikelen.

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.