Kiki #13: ‘Ik zie voor me hoe Kees keek toen ik hem aftrok’

Kiki Faber (25) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op VIVA.nl/Kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Dinsdag

Wanneer ik met een klant praat, als ik in de tram zit en zelfs als ik een tosti eet overvalt me maar al te vaak een geile herinnering. Dan zie ik voor me hoe Kees keek toen ik hem aftrok: hoe zijn mond een beetje openstond, dat hij steeds sneller ging ademhalen, zijn zachte gekreun en uiteindelijk de siddering die door zijn lichaam ging. Het gaf me een gevoel van macht dat ik dat voor elkaar kreeg. Ik heb zo’n behoefte aan een vervolg en zorg dat ik er klaar voor ben. Ik poets, flos, scheer en smeer en draag steeds sexy kanten cheekies die helaas erg kriebelen. Jammer genoeg heb ik Kees sindsdien niet meer gezien. Hij werkt in een bar dus tegen de tijd dat ik thuiskom, is hij naar zijn werk, en als ik in bed lig, komt hij thuis. Even heb ik overwogen om de wekker te zetten rond een uur of drie zodat ik hem ‘toevallig’ kan tegenkomen, maar dat vond ik een beetje te wanhopig.

Donderdag

‘Stop stop stop!’ roept Jasper. ‘Dit leek echt nergens op. Hoor je het dan niet?’ Woest tapt hij met in voet op de grond. ‘Tatata táá, en dán val je in. Niet eerder. Verdomme. ‘

Dit stukje heb ik inmiddels al twintig keer gezongen en ik druk hard mijn nagels in mijn handen om te voorkomen dat ik ga janken. Ik vind het niet eerlijk. Dit is pas de tweede keer dat ik met de band repeteer, dan kan Jasper toch niet verwachten dat ik alles meteen goed doe? Het heet toch niet voor niets een repetitie? ‘Daar gaan we weer! Tatata… NU!’ schreeuwt Jasper terwijl hij met een priemende vinger naar mij wijst. Na twee uur is de repetitie afgelopen en voelt mijn keel rauw aan. De jongens pakken een biertje maar ik wil alleen nog maar weg van hier. Keihard fiets ik naar huis terwijl ik mijn ingehouden tranen de vrije loop laat. Wanneer ik de deur van mijn kamer opendoe, hoor ik ineens achter me zeggen: ‘Wat is er met jou?’ Natuurlijk, net nu ik eruitzie als een pandabeer met hooikoorts kom ik Kees tegen. ‘Niks aan de hand. Repetitie die niet zo lekker ging.’ Hij kijkt me nieuwsgierig aan maar ik doe snel mijn deur dicht. Ik trek mijn sneakers uit, gooi ze in een hoek en ga op bed liggen. Ik kan het niet, denk ik somber. Jasper is met zijn conservatorium veel te hoog gegrepen voor een beginner als ik. Ik kan maar beter ermee stoppen want ik houd de hele band op.

Wanneer ik een appje krijg weet ik dan ook zeker dat het Jasper is, die zegt dat ik niet meer hoef te komen. Maar het is Kees die een foto stuurt van een muffin. ‘Zin in?’

Even later zet hij de muffin en een kop thee op mijn nachtkastje en hij vraagt of ik wil opschuiven. Hij legt een hand op mij dij en vraagt wat er met me is.

Heb jij Kiki’s vorige column(s) gemist? Lees ze hier allemaal terug.

https://www.magazine.nl/abonnement/viva