Ode aan mijn dochter

Mijn kleine baby wordt vandaag 2. Mijn kleine baby die eigenlijk nooit klein is geweest. Na een week pastte ze al niet meer in maat 56.

Dramatische bevalling
Mijn kleine meisje heeft temperament. Dat werd al duidelijk op de dag van de bevalling. Vanwege een dramatische bevalling van de oudste en het feit dat meisje al maanden in stuitligging lag, werd de tweede bevalling een geplande keizersnede. Kort voordat ik naar de OK gereden zou worden, kreeg ik nog een echo om te checken of ze nog steeds in stuit lag. Dat was zo, dus hup; de OK in. Daar werd al snel duidelijk dat ze een eigen zinnetje heeft. Toen de gynaecoloog mijn buik open had gemaakt, bleek dus dat ze niet meer in stuit lag. Ze was goed gedraaid op het moment dat de ruggeprik gezet werd…

Niet altijd lief
Dat lieve kleine babietje bleek niet altijd even lief. Nachtenlang houdt ze ons (nog steeds) wakker, omdat zij als enige in het gezin niet zoveel slaap nodig heeft als de rest. Ook kan ze oudste enorm lopen pesten en uitdagen. Al voordat ze woordjes kon zeggen, wist ze precies duidelijk te maken wat ze wilde. Of niet wilde. Ze ging staan met 8 maanden, lopen met 10 maanden en inmiddels kijken onbekenden me vaak raar aan, omdat er zo weinig leeftijdsverschil lijkt te zitten tussen oudste en jongste. Ze is bijna even groot en keuvelt er al aardig op los. Mijn baby is bepaald geen baby meer….

Omaatje
Ondanks dat de babytijd nooit meer terugkomt, ga ik steeds meer genieten van haar. Ze kan op een bepaalde manier kijken, dat ze me herinnert aan mijn oma, die helaas mijn kinderen nooit heeft kunnen zien. Mijn liefste omaatje (1,85 lang en 90 kilo… maar toch; omaatje) die helaas al weer 6 jaar overleden is. Ze zou het geweldig hebben gevonden; 4 generaties aan dochters. En zo nu en dan zie ik mezelf terug in dochter. Ze lijkt namelijk sprekend op mij, toen ik nog klein was. Ze lijkt op mij, net zoals ik op mijn moeder lijk, en mijn moeder op haar moeder leek. Kringetje is vooralsnog helemaal rond te maken omdat wij allemaal de enige kleindochters waren in de familie, aan de moeders kanten. Alsof de geschiedenis zich steeds herhaalt.

Genieten
Lekker tutten vindt ze inmiddels ook leuk, niet altijd, alleen wanneer het haar uitkomt natuurlijk. Samen met mama in bad vindt ze leuk, dus dat is echt onze tut-tijd. Ik ben trots op haar wanneer ze een boekje leest en al veel dingen aanwijst die ze kan benoemen. Ik geniet van haar wanneer ze samen met oudste aan het spelen is. Ik geniet van haar wanneer ze haar vader bespeelt door ondeugend met haar ogen te knipperen. Ik geniet van de kuiltjes in haar wangen wanneer ze lacht. Ik geniet van haar! Gelukkig maar, anders had ik die twee jaar slapeloze nachten nooit overleefd. Nu die verjaardag vandaag nog overleven ;-)

CC foto: gabi_menashe