Als je haar maar goed zit

Aan mij de eer om als eerste van de vier zorgadviseurs van Menzis een blog te schrijven voor Viva.nl. Wauw! Ik vind het werken op het Viva-forum al heel leuk; wat een hilarische oneliners hebben sommige forummers!

Bij het schrijven van de blog komen er herinneringen terug. Over leeftijdgenote Birgit Gantzert die in Viva een column had. Ik luisterde altijd naar Praatpaal 15 en vond haar artikelen erg leuk. En niet te vergeten Daphne Deckers, zij stond jarenlang in Viva en schrijft in mijn ogen nu nog steeds erg leuke columns.

Penvriendinnen
Ik schreef vroeger dagboeken vol. Daarna heb ik jarenlang brieven geschreven met twee vakantievriendinnen. Eén penvriendin (hoe lang zou dit woord nog in de Dikke Van Dale staan?) woonde in Friesland en eentje in Duitsland. En als moeder heb ik jarenlang enthousiaste voetbalverslagen gemaakt als leidster van het voetbalteam van mijn jongste dochter.

Met de vraag: ‘Wat zal ik in mijn blog vermelden?’ viel ik dus in slaap. Om ’s morgens, ruim voor de wekker afging, met deze vraag weer wakker te worden.

Persoonlijke band
Onderdeel van mijn werk als Zorgadviseur is het monitoren van mensen die ik heb bemiddeld voor een behandeling. Dat betekent dat we regelmatig met ze bellen en het medische traject volgen. Op die manier bouwen we een persoonlijke band op. Het gaat om heel verschillende ziektes en aandoeningen, zoals aan de meniscus en spataderen, maar ook borstkanker. Van één mevrouw ontvang ik kerstkaarten en ieder jaar rond haar verjaardag in juli en op Oudjaarsdag bel ik haar. Zij valt met haar leeftijd niet in de doelgroep van Viva, maar ze is voor mij wel speciaal!

Mevrouw A.
Laat ik haar mevrouw A. noemen. Mevrouw A., op dat moment bijna 80 jaar, woont in een klein dorpje. Haar man is overleden en toen ze voor een ogentest naar de opticien ging, bleek dat ze aan haar rechteroog staar had. Ze moest geopereerd worden voor ze haar rijbewijskeuring kon ondergaan, maar de wachttijd hiervoor was lang. Ze was bang dat ze te laat zou zijn voor de keuring en haar rijbewijs hierdoor zou verlopen.

Ik bemiddelde haar naar een TopZorg-ziekenhuis waar ze heel snel het eerste consult kreeg en ook vlot werd geopereerd. Daarna werd haar rijbewijs weer verlengd voor vijf jaar. Mevrouw A. rijdt nu nog steeds vrolijk rond in haar auto en heeft een gezellig sociaal leven.

Naar de kapper
Niet lang na deze bemiddeling kreeg ik het verzoek een verhaaltje over mijn werk aan te leveren voor een informatiekrant voor huisartsen. Ik wilde mevrouw A. graag in de spotlights zetten en er zou ook een foto van haar worden gemaakt. Haar vrolijke reactie was: “Dan ga ik wel eerst naar de kapper, mijn haar moet wel netjes zitten!”

Toen de krant rondgestuurd was, belde ik haar. Ze zei heel trots dat ze een plaatselijke bekendheid was geworden, want haar foto hing bij de huisarts in hun dorpje. Ik heb mevrouw A. ook een informatiekrant toegezonden. Ze stond heel mooi op de foto, vrolijk lachend met prachtig gekapt wit haar. Steeds als ik mevrouw A. bel, nodigt ze mij uit voor een kopje thee. Ik heb haar bij ons laatste gesprek beloofd dat ik dit voorjaar langskom. Ze zei: “Dan ga ik wel weer eerst naar de kapper, want dan moet mijn haar wel goed zitten!”

José van Hest, zorgadviseur bij Menzis

Heb jij ook een zorg- of gezondheidsvraag? Het Team Zorgadvies van Menzis zit nog altijd voor je klaar. Stel je vraag in het topic.