Lottes vader bleek niet haar echte vader te zijn: ‘Mijn broertje en ik zijn verwekt door een anonieme donor’

anonieme donor

Terwijl Lotte (35) en haar broertje Erik dachten dat ze waren opgegroeid in een doorsnee gezin, droegen hun ouders een groot geheim met zich mee. Hun vader bleek niet hun echte vader te zijn.

‘Ik was 24 toen ik mijn man ontmoette. Al snel werd het serieus en zo’n vijf jaar geleden besloten we voor een kindje te gaan samen. We probeerden een jaar lang zwanger te worden, maar helaas zonder resultaat. In het ziekenhuis kwam vrij snel aan het licht dat het zaad van mijn vriend niet goed was. Op een natuurlijke manier zwanger worden, zou niet lukken. Dat deelde ik destijds met mijn ouders. Op een gegeven moment vroeg ik ook aan m’n moeder hoe dat bij haar en m’n vader was gegaan. Hoe lang duurde het bij hen voordat m’n moeder in verwachting was? Ze zei iets in de trant van dat het niet vanzelf ging, maar weidde er verder niet over uit. Ik voelde me een beetje afgescheept.

Lees ook:
Arda ruikt en proeft niks: ‘Eten stond me vreselijk tegen. Saai, bitter. Bah’

Op een gegeven moment kreeg ik te horen dat ook ik verminderd vruchtbaar was. Ik zat er helemaal doorheen na dit nieuws, belde mijn moeder en zei dat ik naar haar toekwam. Mijn broertje woonde destijds nog thuis. We stonden in de keuken met zijn drieën te praten, toen ineens mijn vader voor de deur stond. Ik vroeg: ‘Hoezo ben je nu al thuis?’ Waarop hij antwoordde: ‘Ik ben naar huis gekomen en ik wil dat jullie even gaan zitten. Ik moet jullie wat vertellen.’ Hij ging zitten en vervolgde: ‘Jullie moeten niet schrikken, maar ik ben niet jullie biologische vader.’

Liefdevolle jeugd

‘Ik kom uit een harmonieus gezin en heb een liefdevolle jeugd gehad. Mijn ouders zijn nog steeds samen en gelukkig met elkaar. Wel zijn we een conflictvermijdend gezin waarin niet alles besproken wordt, maar aan aandacht en liefde zijn mijn broertje en ik niets tekort gekomen. Mijn moeder is heel zorgzaam, mijn vader wat meer op de achtergrond. Met mijn moeder kan ik beter praten dan met mijn vader, met hem had het vaak iets onwennigs. Alsof er een soort muurtje tussen ons in zat. Qua uiterlijk vonden Erik en ik altijd al dat we niet op onze vader leken. We benoemden dit weleens, maar dan zei m’n moeder altijd: ‘Jij lijkt op mij en Erik lijkt een beetje op m’n broer. Jullie zijn gewoon jezelf. Klaar.’ Ook qua innerlijk lijk ik veel meer op mijn moeder. Ik ben rustig en hou niet van grote groepen, net als zij. We zijn niet graag haantje de voorste. Mijn vader komt uit een extraverte familie en is zelf ook wat extraverter. Ik voelde me altijd een vreemde eend in de bijt bij de familie van m’n vader. Ik voelde geen connectie, en voelde me veel meer thuis bij de familie van m’n moeder.

‘Ik heb me altijd afgevraagd hoe het kwam dat de band met mijn vader minder sterk was. Het contact met hem ging minder natuurlijk dan bij m’n moeder. Ik voelde me vaak schuldig naar m’n vader toe: ik had het idee dat het aan mij lag dat de band met hem niet goed was en voelde me daarnaast schuldig dat ik meer naar m’n moeder trok. Ook voelde ik me soms niet goed genoeg voor hem, al heeft hij mij dat gevoel nooit willen geven. Toch kwam het nooit in me op dat m’n vader niet m’n vader zou zijn. Nooit.’

Tekst: Karin Broeren | Beeld: Unsplash

Het hele verhaal van Lotte lees je in VIVA-07-2021. Deze editie ligt vanaf 17 februari in de winkel of lees je hieronder verder via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.