Anorexia alarm: het kabinet komt met betere aanpak eetstoornissen

anorexia alarm

Een grote opluchting voor ouders van anorexia-patiënten. Het kabinet komt met een tienjarenplan waarmee het aantal ernstig zieke jongeren met een eetstoornis zal worden teruggedrongen.

In het plan staat onder meer dat de zorg voor patiënten met een eetstoornis, en dan met name mensen die anorexia hebben, aanzienlijk verbeterd moet worden. Vanwege lange wachtlijsten (soms wel wachtlijsten van 18 weken, zo lezen we op AD) worden deze patiënten nu vaak te laat geholpen. Hierdoor kunnen in het ergste geval levensbedreigende situaties ontstaan. Om maar even wat feiten op een rij te zetten:

  • Een eetstoornis kan zich ontwikkelen tot een onverslaanbare ziekte met in zo’n tien procent van de gevallen de dood tot gevolg.
  • Een kwart van de jonge vrouwen, want daar gaat het meestal om, geneest niet.
  • Zij komen in een zwaar hulpverleningstraject terecht.
  • In de ergste gevallen moeten patiënten zelfs onder dwang in leven worden gehouden via een sonde met voeding of vocht.

K-EET

Om die reden zullen er twee speciale kenniscentra voor de aanpak van eetstoornissen komen. Ook zal er een nieuwe werkwijze volgen, om patiënten minder te voeden onder dwang.

Dit plan van aanpak is gemaakt door een groep experts op het gebied van eetstoornissen (K-EET). De kinderartsen en psychiaters maakten het plan op verzoek van minister De Jonge (Volksgezondheid).

Nieuwe werkwijze

Vooral de nieuwe werkwijze is met open armen ontvangen. In deze werkwijze worden afspraken opgesteld over het toepassen van dwang(voeding) bij eetstoornissen. Minister De Jonge legt uit: ‘Dwangvoeding is een allerlaatste stap die we zoveel mogelijk moeten voorkomen.’

Advies

De K-EET-experts schrijven in hun advies: ‘Kinderen en jongeren met een (potentiële) eetstoornis moeten eerder worden herkend, beter worden begrepen en eerder en beter worden behandeld. We willen echt een daling in het aantal ernstig zieke patiënten. Vroegtijdig herkennen en behandelen leidt tot minder lijden en minder maatschappelijke kosten.’

Daarom pleiten de kinderpsychiaters en artsen voor de volgende dingen:

  • Meer opnamebedden verspreid over het hele land voor patiënten met eetstoornissen.
  • Nieuwe expertcentra voor signalering, om tekorten in regionale zorg in beeld te brengen, voor scholing van hulpverleners en om second opinions te verstrekken over de ziektebeelden.
  • Kennis over een aandoening als anorexia via een landelijk netwerk delen.

Over anorexia gesproken…

Op je dertigste heeft iedereen zijn leven op de rit, toch? Dat is wat Milou uit Amsterdam lange tijd dacht. Totdat ze keihard werd geconfronteerd met haar eigen situatie: dertig jaar en anorexia. Milou zal je de komende tijd meenemen in de wondere wereld van ‘volwassen’ zijn, en hoe een ziekte als anorexia daar (niet) in past. Je kunt hier haar eerste column lezen.